Wydawnictwo Poligraf

Mahatma Gandhi ostrzegał, że przez stosowanie mściwego odwetu „oko za oko” świat ślepnie.
Czym innym jest sprawiedliwość, czym innym drapieżna mściwość. Sprawiedliwość wywodzi się z miłości; źródłem mściwości jest nienawiść.
Sprawiedliwe prawo jest Bożym prawem siewu i zbioru. Kto krzywdzi zwierzę lub drugiego człowieka, krzywdzi siebie i nie jest to kwestia wiary, lecz pewności.
Życie jest darowaną lekcją i z lekcji tej wynika fakt, że każdy człowiek każdą wyrządzoną krzywdę będzie musiał naprawić, jeśli nie w tym, to w innym spośród rozlicznych żywotów. W myśl stwierdzenia papieża Franciszka: „Dopóki ludzie będą się uważali za lepszych i gorszych, dopóty będą wojny”.
Właśnie dlatego, że istnieje reinkarnacja, wszyscy w swych nieprzeliczonych żywotach bywają zarazem i lepsi, i gorsi. Stąd pochodzi przesłanie: „Nie sądźcie, byście nie byli sądzeni”, bo… onegdaj mogliście czynić to, za co dzisiaj osądzacie bliźnich albo ich potępiacie. Można określić czyn, ale nie człowieka, którego intencji, myśli, słów, przeżyć, uczuć nikt nie zna, nie ogarnia. Ludzie zaledwie próbują być sprawiedliwi.
W kabalistyce, mistyce hebrajskiej uznano, że pośród wszystkich ludzi istnieje jedynie trzydziestu kilku sprawiedliwych, a pozostali czasami nimi bywają.
Ponieważ żyjemy w świecie wyobrażeń (nie prawdy, ale iluzji), nasze postrzeganie przeważnie jest mylne i błędne.
Stąd biorą się nieporozumienia i wojny, których nikt nie ma prawa wszczynać.

U ludzi, podobnie jak u zwierząt, może lub nie może występować potencjał cech demonicznych, zwierzęcych, ludzkich i boskich. Wszystko zależy od stopnia indywidualnego rozwoju. Cechy demoniczne to, ogólnie rzecz biorąc, agresja i zachłanność na terytorium, a w szczególności gniew, zazdrość, nienawiść, złość, pożądanie czyjegoś mienia i duma mylona częstokroć ze sporym zadowoleniem. Do cech typowo zwierzęcych należy poprzestawanie na samym jedzeniu, spaniu i rozmnażaniu. Do cech typowo ludzkich należy głód wiedzy, poznawanie tajemnic natury i kreatywność. Cechy boskie określa jednoczenie się z Bogiem w bezinteresownej miłości i służbie. Duchowy rozwój zmierza do działania dla dobra nie tylko ludzkiej społeczności, ale i całej przyrody. Zwierzęta, podobnie jak ludzi, cechuje mądrość i zdolność do bezinteresownej miłości. Przykładem mogą być choćby słonie, które osłaniają sobą przed ostrzałem rannego słonia, próbując go wyprowadzić w bezpieczne miejsce. Istnieją też ptaki, które dla swoich ukochanych przynoszą w darze kwiaty.

Aby iść drogą niezależności od uwarunkowań zewnętrznego świata i ze stoicyzmem przyjmować to, co radosne, i to, co smutne, można powierzyć się Bogu – słuchać własnego sumienia i intuicyjnego poznania. Powierzyć się Bogu to wykonywać z miłością każdą pracę, do której jesteśmy powołani i która nazywana jest wtedy posłannictwem.
Człowiek i świat, który go otacza, jest jak przysłowiowy medal. Medal ma dwie strony – dobrą i złą, ale obrzeżenie łączy obydwie w jeden medal. Nikt nie jest doszczętnie dobry ani zły i nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być gorzej, i nigdy nie jest tak dobrze, żeby nie mogło być lepiej. Wszyscy jesteśmy w drodze. Iluzją zła jest pozór, czyli kłamstwo zadane prawdziwej naturze; prawda wszelkiego dobra to esencja jedności. Jedność w różnorodności to miłość.
Jedność nie szuka władzy takiej, która zniewala, nie widzi nikogo wyżej ani niżej. Jedność świadczy o przesłaniu Chrystusa: Cokolwiek uczyniłeś drugiemu człowiekowi, mnie uczyniłeś.
Bóg stanowi o jedności wszystkiego, co istnieje. Człowiek jest Bogiem w tej cząstce, jaką jest w nim tchnienie Boga, ale Bóg wszechświata jest nieskończenie większy od człowieka.
Smok grozy i smok radości nie stanowią o dualizmie tylko wtedy, gdy nad złą i dobrą stroną rzeczywistości panuje Bóg w sercu człowieka.
Będąc w harmonii z Bogiem wszechświata, stajesz się z nim jednością – panem i władcą samego siebie, a zarazem pokornym sługą wobec Boga światów.
Dlaczego sługą? Bogom zawsze zagraża duma, bowiem kiedy ona rządzi, człowiek staje się próżny i grzęźnie w samochwalczym ego. Dumni ludzie w historii zwykli okrutnie błądzić. Myśleli np., że jako „lepsi” rasowo pozyskali z rąk Boga władzę nad innymi. Stąd wywodzi się niewolnictwo będące zaprzeczeniem białej magii miłości.
Na szczęście Bóg jest Magiem nie tylko królów – trzech magów, ale całego wszechświata. Magiem jest jako Mędrzec.

Układ gwiazd i planet w momencie urodzenia jest bardzo istotny i nic nie jest tu przypadkowe, ale nie determinuje tak do końca tzw. przeznaczenia.
Nad astrologicznie pojętym przeznaczeniem dominuje fakt, że wszystko we wszechświecie jest kompletne, potrzebne i jednakowo kochane, choć różną podąża drogą.
Nie trzeba specjalnie antropomorfizować zwierząt, bo i tak one wszystkie posiadają też cechy pokrewne cechom ludzi. Zwierzęta mogą być zarazem demoniczne, iście zwierzęce, ludzkie i boskie.
To, w jaki sposób je traktujemy, jest wizytówką cywilizacji, która zaiste może zmierzać ku złotej erze, o ile technika zostanie podporządkowana bezinteresownej miłości i służbie.

Książka jest niezwykła i zasługuje na uwagę. Zawiera informacje, których nie ma jeszcze w Internecie.
Odpowiada na trudne pytania: co siedzi w ludzkich głowach i dlaczego na pustyni nie ma śladów wędrówki Mojżesza.
Łamie szyfr Biblii. Wyjaśnia liczbę 666 i Armagedon. Rozwiewa kontrowersje wokół pytań, co tak naprawdę uczyniło nas ludźmi i dokąd zmierza cywilizacja.
Mówi o biometrycznym sposobie rozpoznawania Dobra i Zła w płacie czołowym.
Przypomina wołanie dziecka z bajki Andersena: „Król jest nagi!”.
Składa się z licznych artykułów. Każdy demaskuje problemy pełnego przekory „świata na opak”.
Można je czytać w dowolnej kolejności.

Czy jest na świecie ktoś, kto by nie chciał być szczęśliwy? Nie ma takiego! Współczesny świat mówi: Bierz sprawy w swoje ręce, bo wszystko zależy od ciebie. Doświadczony życiem powie: Przecież to jest kłamstwo, bo od człowieka zależy dużo, a jednocześnie bardzo mało. Jest ogrom możliwych zdarzeń, na które człowiek nie ma żadnego wpływu.
Współczesny człowiek zapomina o Bogu, który z wielkiej swej Miłości stworzył człowieka i dla niego ten przepiękny świat. Chce mu zapewnić nie tylko szczęście wieczne, ale także szczęście na tym świecie, trzeba jedynie w Niego uwierzyć i Mu zaufać.

Piękna i romantyczna opowieść o miłości i udawanym narzeczeństwie z nutką sensacyjną. Historia wyrazistych osobowości i romansu z odrobiną erotyzmu.

P.J.Lenda - polka od wielu lat mieszkająca w Wielkiej Brytanii. Obecnie zajmuje się wychowaniem dwójki dzieci, pisaniem oraz kosmetyką z zamiłowania. Dług wdzięczności to jej debiut literacki, który zaczęła pisać ponad dziewięć lat temu po zakończonym burzliwym związku, pełnym zdrad i przemocy. Zaczynając od zwykłego opowiadania na portalach internetowych, z czasem przekształciła "Dług wdzięczności" w powieść romantyczną łączącą w sobie elementy sensacji i erotyki. Aktualnie autorka skupia swoją uwagę na drugiej części powieści, w której będzie można znaleźć więcej wątków sensacyjnych oraz dużą ilość zwrotów akcji.

– Masz problem z alkoholem i dlatego mnie tak dobrze rozumiałeś? 

– Przerwałem mu i zacząłem zgadywać. 

– Tak bardzo brakuje ci babci, że topisz swoje smutki w szklance? 

– Z bólem patrzyłem, jak walczył ze swoimi emocjami. W końcu nie wytrzymał.

Autorka  nawiązuje do tradycji telewizyjnego "Domowego Przedszkola", w którym w kąciku z fizyką zachęcała do „zadziwiania przedszkolaka tym, co świeci, pływa, lata” poprzez ciekawe eksperymenty w połączeniu z aktywnością literacką, plastyczną i ruchową. Propozycje doświadczeń uporządkowane są zgodnie z rytmem przyrody, na każdy miesiąc oraz wiek dziecka można znaleźć pomysły, wychodząc od klasycznych wierszyków znanych poetów poprzez zabawę po eksperymentowanie prowadzące do zrozumienia zjawisk fizycznych w otaczającym świecie przyrodniczym.
Zapewne nauczyciele przedszkolni, rodzice oraz dziadkowie znajdą w książeczce podpowiedzi do nauki poprzez zabawę ze swoimi pociechami.

Tematem opowiadań są ciekawe czasy wprowadzania w Polsce reformy ustrojowo-gospodarczej pod przewodnictwem prof. Leszka Balcerowicza przez pierwszy demokratycznie wybrany rząd solidarnościowy.
Autor pokazuje, jak w miejsce upadającej gospodarki socjalistycznej powstają nowe podmioty gospodarcze działające na zasadach gospodarki rynkowej, własności prywatnej i wolności gospodarczej.
Opowiadania przedstawiają kilku zagorzałych zwolenników nowego ustroju, którzy z entuzjazmem zabierają się do budowy kapitalizmu, mimo iż nie posiadają przysłowiowego grosza przy duszy. Bohaterowie książki to pracownicy zlikwidowanego przedsiębiorstwa państwowego, którzy postanowili zrezygnować z poszukiwania nowej pracy i założyć własny biznes. Wzloty i upadki ambitnych biznesmenów są niezwykle ciekawą lekturą.

"Dobrze, że to śnieg pada", a nie planety spadają to eksperymentalne, postmodernistyczne opowiadanie, w którym autor bawi się naszymi lękami i niewiedzą. Jest tu kilku narratorów, których głosy się przeplatają. Każdy z nich wygłasza podobne kwestie, powtarzając w innej formie lub kolejności kwestie wypowiedziane wcześniej. Wracają i są roztrząsane kolejne tematy – przeludnienie, brak mieszkań, kończące się zasoby, możliwość wykorzystania zasobów z kosmosu lub ucieczki na inne planety.

Wszystkie wywołane kwestie są bliskie milenialsom. Zapętlenie wielogłosu w tekście może odpowiadać zapętlonym obawom w naszych głowach, które przypominają nam o lękach dotyczących niepewności bytu. A także związanych z dalszą perspektywą, czyli brakiem wody i pożywienia. Również temat eksploatacji kosmosu jest bliski temu pokoleniu, powraca wraz z pomysłami Elona Muska i jego wizją podbicia Marsa. A my, zwykli Ziemianie możemy się tylko zastanawiać (jak narratorzy w opowiadaniu), czy da się zbudować taki silnik, który zabierze nas stąd gdzieś.

(na podstawie recenzji)

Życie pisze najbardziej nieoczekiwane scenariusze i nikt nie wie, kiedy stanie przed próbą charakteru i czy odnajdzie siły do walki o własne zdrowie. Autorka opowiada, dlaczego musiała się poddać operacji kręgosłupa szyjnego, jak się do niej przygotowywała i jak walczyła po zabiegu chirurgicznym o swoją sprawność w czasach, kiedy koronawirus uniemożliwił korzystanie z wszelkiej pomocy rehabilitacyjnej.
Osoba zdrowa, wysportowana, nieustannie pracująca nad kondycją fizyczną nagle straciła kontrolę nad swoją sprawnością. Z człowieka niezależnego, aktywnego stała się zależna od innych, niesprawna, zmienił się jej sposób myślenia. Jedzenie stało się przykrą koniecznością, a mówienie sprawiało trudności. Nie poddała się jednak i wykorzystując swoją wiedzę i doświadczenie jako fizjoterapeutka, w każdej chwili, każdego dnia walczyła ze skutkami wypadku i operacji. Codziennie wytyczała sobie bardzo różne cele, jedne malutkie i błahe, inne długoterminowe i poważne, ale zawsze dążyła do poprawy sprawności fizycznej i samopoczucia. Bezustannie wykonywała ćwiczenia wzmacniające i usprawniające pracę mięśni i całe ciało. Dzięki olbrzymiej determinacji jest obecnie w dobrej formie fizycznej, pozwalającej na powrót do aktywnego życia.

Niech ta książka stanie się dla Ciebie zarówno przewodnikiem, jak i zaproszeniem do wejścia w subtelny, pełen tajemnic świat ezoteryki. Któż z nas nie nosi w sercu trzech odwiecznych pytań: „Kim naprawdę jestem? Skąd przychodzę? Dokąd zmierzam?”.
Nie można przecież patrzeć w przyszłość, nie można obrać drogi, którą chce się podążać, trudno też jest mieć pomysł na życie bez zrozumienia własnej tożsamości. 
Historia Gabriela jest próbą zmierzenia się z tymi pytaniami, ale nie tylko. To również opowieść, która otwiera przed Tobą bramy ku nowym możliwościom – pokazuje narzędzia i ścieżki, dzięki którym można głębiej poznać siebie, uchwycić ukrytą harmonię istnienia i dostrzec niezwykłość świata, który nas otacza. Być może wraz z Gabrielem odkryjesz, że odpowiedzi, których szukasz, od zawsze drzemią w Twoim sercu – pragnąc, byś wreszcie je dostrzegł.

Nastoletnia Maja Zasada rozpoczyna edukację w Polskiej Akademii Magicznej. Na czas nauki wprowadza się do Domu Grabów.
Próbuje znaleźć swe miejsce w nowej dla siebie sytuacji. W szkole uczy się chemii, tyle że magicznej, oraz historii, tyle że czarodziejskiego świata. Zaprzyjaźnia się z driadą, spotyka leszego i rozmawia ze stworem z lustra. Wszystko wydaje jej się piękne i niezwykłe. Sądzi, że znalazła idealny świat.
Do czasu. Napaść, kradzież, a w końcu zaginięcie jednej z mieszkanek Domu Grabów odsłaniają inną stronę rzeczywistości. Ale też stają się okazją, by odkryć tajemnice ludzi i magicznych istot. Niektórzy nie są tymi, za których się podają.
Nawet Maja dowie się czegoś o sobie. Talent, który odkryje podczas ratowania koleżanki, mocniej zwiąże ją ze światem czarodziejów.

„Dom zwierząt i inne opowiastki” to zbiór wierszowanych historyjek nierzadko z puentą. Autorka fantastycznie bawi się słowami i rymami, co powoduje, że lektura wierszy jest intelektualną przyjemnością. Warto czytać wiersze z dziećmi, odpowiednio intonując wypowiedzi bohaterów – tak spędzony wspólnie czas będzie okazją do dobrej zabawy i zaowocuje w przyszłości.