Wydawnictwo Poligraf

Ona i on to my w pigułce, w świecie, który sami stworzyliśmy z pojęć: wolność, mądrość, wielkość, dobro, odwaga, wiara i ich przeciwieństw.
W świecie tym nic nie jest absolutne, przeciwieństwa się uzupełniają, wszystko wpływa na wszystko i ustawicznie się zmienia. Jest tak jak w znaczeniu starożytnego symbolu taiji, gdzie wszystko jest jednym,
a jedno jest wszystkim. Ona i on wędrują w czasie wśród pojęć, którymi są sami, stale szukając drogi. Książka do przeczytania w godzinę, ale do czytania na wiele długich godzin.

Ona i on to my w pigułce, w świecie, który sami stworzyliśmy z pojęć: wolność, mądrość, wielkość, dobro, odwaga, wiara i ich przeciwieństw.
W świecie tym nic nie jest absolutne, przeciwieństwa się uzupełniają, wszystko wpływa na wszystko i ustawicznie się zmienia. Jest tak jak w znaczeniu starożytnego symbolu taiji, gdzie wszystko jest jednym, a jedno jest wszystkim.
Ona i on wędrują w czasie wśród pojęć, którymi są sami, stale szukając drogi. Książka do przeczytania w godzinę, ale do czytania na wiele długich godzin.

Zapewne myślicie, że to kolejna nudna książka, lecz tak naprawdę ta historia zasługuje na to, aby o niej usłyszano. Z początku trudno o niej opowiedzieć, ale dotarło do mnie, że nie mogę się ciągle poddawać.
Do ósmej klasy szkoły podstawowej Bartek nie był w żadnym związku, tak właściwie to nawet nie chciał, ale to się zmieniło, kiedy niedaleko zamieszkał Kornel wraz z rodzicami. Z początku naprawdę nie wiedział, jak się zachować, ciągle rozmyślał o tym, co by było gdyby… Dotarło do niego jednak nieco później, że bardzo zależy mu na nim oraz że bardzo go kocha. Ale jeśli mam być z wami szczery, to zanim do niego to dotarło, przeszedł naprawdę przez piekło, właściwie chyba tak jak każdy. Na początku zastanawiał się, co to za uczucie, i kiedy już zaczęło to do niego docierać, to akurat było najgorzej. Ciągle rozmyślał, co ma robić, jak się zachować i dlaczego go to spotyka. Ale na szczęście przeszedł przez to wszystko i tak właściwie to dodało mu to otuchy i sprawiło, że już się nie poddał.
Mam nadzieję, że moja historia nauczy was, żeby zawsze starać się walczyć o swoje i nigdy się nie poddawać.

Rok 1940 to data urodzenia autora książki "Opatrzność Boża". Tytułem tym oddaje on hołd swojej ukochanej mamie, którą stracił bardzo wcześnie, w młodzieńczych latach życia.
Matka była osobą niezwykle pracowitą, zaradną i oddaną rodzinie. W domu, przy mało zaradnym ojcu, stanowiła prawdziwy filar rodziny. Zmarła podczas porodu szóstego dziecka, pozostawiając pięcioro sierot. Jej śmierć stała się dla rodziny ogromną tragedią i początkiem codziennych zmagań o byt.
Wkrótce po śmierci żony ojciec sprowadził do domu macochę z jej dziećmi. Autor książki wraz z młodszym bratem otrzymał miejsce do spania na podłodze w małej kuchni. To właśnie te trudne doświadczenia zadecydowały o dalszych losach jego życia.
Pewnego dnia, wracając z kina, przeczytał ogłoszenie o naborze do zasadniczej służby wojskowej. Jako siedemnastoletni ochotnik zgłosił się do wojska. Trafił do podoficerskiej szkoły lotniczej, gdzie zdobył specjalność mechanika samolotowego. Po ukończeniu szkolenia i uzyskaniu stopnia podoficerskiego został skierowany do jednostki lotniczej w Radomiu.
Jako wzorowy żołnierz i starszy mechanik szybko zdobył uznanie przełożonych i został żołnierzem zawodowym. W tym czasie mieszkał u swojej ciotki chrzestnej, rodzonej siostry matki, otoczony niemal matczyną troską i opieką. Mimo bardzo dobrych warunków życia postanowił się usamodzielnić i na własną prośbę przeniósł się do Lotnictwa Marynarki Wojennej w Darłówku, gdzie pełnił służbę jako starszy mechanik śmigłowca ratowniczego.
Równocześnie podnosił swoje kwalifikacje. Ukończył szkołę średnią, zdał maturę, a następnie egzaminy do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Oleśnicy. Ukończył ją z wyróżnieniem, zdobywając specjalność technika samolotów odrzutowych. Po zakończeniu nauki został ponownie skierowany do służby w Radomiu.
W tym okresie był już żonaty i wychowywał troje dzieci. Pomimo ogromnego zaangażowania w pracę oraz dodatkowych zajęć podejmowanych w celu zapewnienia rodzinie godnych warunków życia, w jego małżeństwie zaczęły pojawiać się coraz większe problemy. W czasie stanu wojennego, za niestawienie się do służby, został skazany wyrokiem sądu, co oznaczało konieczność zakończenia kariery wojskowej.
Po odejściu z wojska rozpoczął działalność gospodarczą w nowo wybudowanym domu w Skaryszewie. Prowadził ją przez dwanaście lat, jednocześnie angażując się aktywnie w życie lokalnej społeczności. Jako ceniony społecznik pełnił różne funkcje samorządowe, a z czasem został nawet burmistrzem miasta.
Los ponownie wystawił go na ciężką próbę. Zachorował poważnie, a w tym trudnym czasie opuściła go żona, zabierając znaczną część rodzinnego majątku. Rodzina rozpadła się, a po przegranych wyborach samorządowych zmuszony był opuścić dotychczasowy dom i zamieszkać w skromnym lokum w Radomiu.
Podczas pobytu leczniczego nad morzem, po pięćdziesięciu latach, odnalazł swoją pierwszą miłość. Kobieta ta obdarzyła go uczuciem, którego przez wiele lat mu brakowało. Choć nigdy nie została jego żoną, zajęła szczególne miejsce w jego sercu.
Pomimo licznych przeciwności losu, osobistych tragedii i życiowych niepowodzeń autor zawsze znajdował siłę, aby podnosić się i iść dalej. Każde dobro, którego doświadczał, każdy sukces i każdy moment ocalenia przypisuje działaniu Opatrzności Bożej oraz duchowej obecności swojej ukochanej mamy, której pamięci poświęcił tę książkę.

Branża, w której działał Horst Blankenburg, była dość nietypowa, choć funkcjonowała zgodnie z rynkowym prawem popytu i podaży. Horst Blankenburg należał do licznej w Berlinie grupy handlowców. I jak każdy szanujący się kupiec kupował i gromadził towar, aby sprzedać go z zyskiem. Niecodzienny był tylko towar, którym obracał. Stary jak świat, potrzebny niemal wszystkim: politykom, biznesmenom, policji, graczom giełdowym, zazdrosnym żonom, a nawet plotkarzom. Przedmiotem obrotu była informacja. Jeszcze w latach zimnej wojny, kiedy mieszkał w zachodniej, wolnej części miasta, Blankenburg prowadził swoistą giełdę wymiany informacji dla ludzi próbujących robić interesy z podupadającym reżimem wschodnioniemieckim. Wiedział, którzy urzędnicy i strażnicy graniczni są skłonni za określoną sumę przymknąć oczy na pewne transakcje. Wiedział, z kim najszybciej da się załatwić wymagane formalności, aby wjechać i co chyba jeszcze ważniejsze cało wyjechać ze wschodnich Niemiec. Znał nazwiska wielu ważnych ludzi w aparacie politycznym, ekonomicznym i kulturalnym...
Wyjątkowe połączenie powieści sensacyjnej i political fiction z melodramatem.
Anna Szulc

Krzysztof Styburski - emerytowany żołnierz działań specjalnych i wojsk specjalnych. Służbę wojskową rozpoczął w 1980 roku od wstąpienia do Szkoły Chorążych Wojsk Zmechanizowanych w Elblągu, gdzie ukończył kierunek działania specjalne. Z wojskami specjalnymi związany przez przeszło 30 lat, przechodząc przez stanowiska dowódcze do dowódcy zespołu bojowego. Ma doświadczenie sztabowe w pracy w komórkach rozpoznawczych i operacyjnych. Był szefem Wydziału Planowania Operacyjnego, Wniosków i Doświadczeń oraz SOLE. Uczestniczył w kilku misjach poza granicami kraju.
Posiada uprawnienia instruktora spadochronowego, szkolenia górskiego, gimnastyki, pływania, strzelania sportowego. Ponadto jest sternikiem jachtowym i płet-
wonurkiem. Ukończył Akademię Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, jest absolwentem WSOWZ we Wrocławiu oraz obronił doktorat z nauk wojskowych na AON o tematyce związanej z operacjami specjalnymi. Jest głównym autorem (więcej niż 80% treści merytorycznej) pierwszej doktryny narodowej operacji specjalnych oraz planów rozwoju wojsk specjalnych do 2010 roku.
Książka opisuje na podstawie faktów z historii Polski, począwszy od I wojny światowej do dziś, tworzenie założeń mających wpływ na obecne funkcjonowanie wojsk specjalnych. Tematem przewodnim publikacji jest opis modelu działania i funkcjonowania tych wojsk, który w międzynarodowym środowisku „specjalsów” przyjął miano „polskiego”. Będąc twórcą „modelowania”, autor przedstawia kulisy jego powstania oraz wdrożenia. Pomimo upływu lat od powstania wojsk specjalnych nigdy modele składające się na „polski model w operacjach specjalnych” nie były dotychczas publikowane. Po przeczytaniu tej pozycji czytelnik powinien zrozumieć, dlaczego wojska specjalne są rodzajem wojsk, jakie były przyczyny ich powstania, jakie mają zadania, oraz orientować się w ich sposobie użycia. Jest to pozycja dla każdego, kto chce zrozumieć konflikty oraz rolę wojsk specjalnych w procesie ich rozwiązywania. W pracy czytelnik znajdzie wiele wątków socjologicznych, politologicznych i historycznych, związanych i służących przybliżeniu tworzenia się założeń prezentowanego modelu. Nie jest to podręcznik, ale publikacja w dużej mierze wyjaśniająca i edukująca, przeznaczona dla osób mających podstawy wiedzy związanej z wojskowością.

Ta książka to kompendium wiedzy na temat regulacji, zestawień, komentarzy, orzecznictwa i przepisów prawnych odnoszących się do operatora systemu magazynowania (OSM), który zgodnie z obecnie obowiązującym prawem energetycznym jest przedsiębiorstwem energetycznym zajmującym się magazynowaniem paliw gazowych, odpowiedzialnym za eksploatację instalacji magazynowej.

"Opowiadamy o emocjach" to książka przeznaczona dla dzieci i rodziców. Została stworzona po to, aby dzieci mogły zrozumieć emocje, które przeżywają na skutek różnych codziennych sytuacji. Pytania znajdujące się nad każdym opowiadaniem mają im ułatwić swobodne wyrażanie swoich myśli, z kolei ilustracje mają je zachęcić do ich analizowania.
To pozwala uświadomić dzieciom, jak można czuć się w danej chwili. Rodzice zaś mogą jeszcze lepiej zrozumieć swoje pociechy, pomagając im obnażać poszczególne emocje i prowadząc z nimi konwersacje na tematy zamieszczone w książce.

Laura Baucz – z wykształcenia nauczycielka języka angielskiego oraz studentka psychologii. Jest pasjonatką badań nad emocjonalnością dziecięcą i zaburzeń człowieka dorosłego. Od lat pracuje z dziećmi, pomagając im w cięższych chwilach, chcąc lepiej je zrozumieć. Czas wolny spędza na tworzeniu metod ułatwiających naukę języków obcych oraz pisze książki.

Alicja Joniec – mieszka i pracuje od 10 lat w Norwegii, studentka psychologii. Mama dwójki dzieci, pasjonatka psychologii dziecięcej oraz zaburzeń człowieka dorosłego. Na co dzień czerpie ogrom inspiracji z obserwacji swoich pociech w domu. Tworzy gry i zabawy planszowe dla najmłodszych.

Antoni Dorogusz-Doroszkiewicz - rocznik 1950. Kresowiak. Autor powieści „Niezawiniony los. Działo się na Kresach w latach wojny”, a także bajek dla dzieci: „5 bajek na dobranoc” oraz „Królestwo za Margerytkę”.

Proponuję czytelnikom podróż w przeszłość – do czasów, gdy podczas II wojny światowej wschodnie rubieże Polski znalazły się pod sowiecką okupacją, która „zadomowiła się” tam i po wojnie. Sięgając do wspomnień świadków, spoglądam na ten okres z perspektywy codziennego życia ludzi, którzy znaleźli się w sytuacji dla nich zupełnie nowej, przekraczającej wszystkie, nawet najczarniejsze przewidywania. Nie ma tu wielkiej polityki, są za to małe sprawy dnia codziennego, który uległ zasadniczemu przeoraniu.

"Opowiadania przy kominku" jest to zbiór czterech historii, które, mimo iż toczą się w różnym wymiarze czasowym, w jakimś stopniu łączą się ze sobą.
Każdy czytelnik znajdzie tutaj coś dla siebie.

Zbigniew Antoni Kędzierski mieszka w Szczecinie, gdzie ukończył studia w Wyższej Szkole Morskiej. Zarówno podczas wieloletniej pracy na wielorakich statkach pod różnymi banderami, na których pracował jako chief engineer, jak i podczas prywatnych podróży zwiedził niemal cały świat. Mieszkał też w Niemczech, Hiszpanii i Bułgarii, ale zawsze wracał do swojego Szczecina. Zna cztery języki obce: angielski, niemiecki, hiszpański i rosyjski.

"Opowiadania z kubryku" to zbiór historyjek inspirowanych przeżyciami autora. Tytułowy kubryk jest wieloosobowym pomieszczeniem mieszkalnym, w którym spotyka się załoga statku po zejściu z wachty. To tu marynarze dzielą się przeżyciami, snują opowieści i marzą o dalekich lądach czy pięknych kobietach. I do takiego właśnie kubryku zaprasza nas Autor swymi opowiadaniami. Wystarczy wczytać się w tekst i pozwolić działać wyobraźni, a wnet znajdziemy się na pełnym morzu muskani ciepłą bryzą…

"Opowiadania, facecje, anegdoty i jeden esej" to zbiór 24 tekstów bardzo zróżnicowanych tematycznie. Łączy je w zasadzie tylko to, że podane są prozą, a inspirowane przede wszystkim realem, choć nie tylko. Niektóre próby mają wydźwięk surrealistyczny, poprzetykane są fatalizmem i spirytualizmem, proponując tym samym gamę różnorodnych emocji, zadziwienia oraz wzruszeń.

Adam Paluch, ur. w 1943 r. na Podolu, emerytowany profesor antropologii kultury Uniwersytetu Wrocławskiego specjalizujący się w etnobotanice i medycynie niekonwencjonalnej. Pasjonuje się także zagadnieniami epistemologicznymi i metodologicznymi w naukach humanistycznych oraz diarystyką. Ma słabość do jazzu, havan, kotów i dobrej literatury. Ostatnio wydał "Dwie sagi galicyjskie" (2018).

Krzysztof Mrowiec – urodził się w 1964 roku w Tychach. Od ponad 30 lat mieszka i pracuje w Niemczech. W 2008 roku zadebiutował tomikiem wierszy "Liryki naiwne", które przetłumaczył na język niemiecki. W 2012 roku wydał drugi tomik poezji "W drodze, by odnaleźć spokój… i siebie", a w 2021 roku ukazała się jego pierwsza powieść "Izydor. Historia Hanysa z polskich gór". Nie tylko pisze, ale także maluje obrazy, którymi ilustruje swoje książki. Jego utwory publikowane były w prasie w Polsce i w polskojęzycznej prasie w Niemczech. Brał udział w wielu spotkaniach literackich na terenie Niemiec i Polski, prezentując własną twórczość.
Interesuje się psychologią, medycyną niekonwencjonalną i muzyką, zwłaszcza grupy Pink Floyd i Apocalyptica.
Niniejsza powieść jest jego wizją świata przyszłości, który po wielkiej katastrofie odradza się na nowo wraz z jego mieszkańcami, nie tylko takimi, jak Ty czy ja. Wiele w niej podróży i podróżników, jednak nie tylko drogami konwencjonalnymi, ale takimi, o których jedni marzą, a drudzy są ciekawi ich poznania. W ten sposób ukazuje się w tej powieści szamanizm szamani i tajemniczy mieszkańcy lasów bez ludzi.
Porzuć to, co widzisz, zamknij oczy i wyrusz ze mną w tę niezwykłą podróż – zapraszam!
Krzysztof Mrowiec

"Opowieści małej Zosi" to wzruszająca bajeczka o rezolutnej dziewczynce, która od zawsze mieszka w domu dziecka. Dziewczynka wszystkie radości i troski dzieli z przyjaciółką Jolą, którą kocha jak siostrę. Zosia ma jedno wielkie marzenie, pragnie, żeby znalazła się rodzina, która pokocha ją i Jolę i stworzy dla nich obu prawdziwy dom.
Książeczka uczy empatii i wskazuje, jakie wartości są najcenniejsze w życiu każdego człowieka... Miłość i przyjaźń to tylko niektóre z nich. Pokazuje też, że bez względu na wiek warto spełniać marzenia i zawsze w nie wierzyć.
Mam nadzieję, że moja bohaterka skradnie niejedno dziecięce serduszko.
Życzę przyjemnego czytania!
Autorka

"Opowieści małej Zosi. Małe smuteczki" to kontynuacja pierwszej części książki "Opowieści małej Zosi", która poruszyła serca zarówno małych, jak i dużych czytelników. To historia dwóch dziewczynek z domu dziecka oraz opowieść o wierze w marzenia i o tym, że każdy zasługuje na miejsce, w którym jest kochany takim, jakim jest. To świat widziany oczami dziecka – pełen emocji, pytań i spraw, które dla dziecięcego serca są naprawdę ważne.
W drugiej części Zosia i jej przyjaciółka Jola wspólnie uczą się rozumieć siebie, oswajać smutek i odnajdywać radość w codzienności. Książka w delikatny sposób opowiada o tym, jak ważne są rodzina, bliskość, rozmowa, miłość i poczucie bezpieczeństwa. Porusza tematy przyjaźni, rodziny, pochodzenia i inności, pokazując, że każdy ma prawo być sobą i mówić głośno o swoich uczuciach.
Dziewczynki odkrywają znaczenie polskiego godła, flagi i hymnu, ucząc się, że to nie tylko symbole, lecz także opowieść o wspólnocie, pamięci i tożsamości. Szczególne miejsce zajmuje rozdział "Cisza to nie strach", który przypomina, jak ważna jest cisza w życiu każdego człowieka – niezależnie od wieku. To właśnie w niej najłatwiej usłyszeć siebie, swoje myśli i marzenia, które często mówią szeptem.
W książce pojawia się również poruszający rozdział poświęcony pamięci tych, którzy odeszli do innego świata. Zosia uczy się, że pożegnania z bliskimi bywają trudne, ale pielęgnowanie pamięci i miłości do nich sprawia, że – mimo iż odeszli – nadal pozostają blisko, w naszych sercach i wspomnieniach.
"Opowieści małej Zosi. Małe smuteczki" to historia o odwadze bycia sobą oraz o marzeniach, które raz zrodzone w sercu cierpliwie czekają na spełnienie – i choć czasem wypowiadane szeptem, nigdy nie tracą swojej mocy.
Drogi Czytelniku, życzę Ci pięknej podróży z Zosią i Jolą – pełnej małych odkryć, czułych rozmów i chwil, które zostają w sercu na zawsze. Niech ich historia doda Ci odwagi do bycia sobą, nauczy słuchać własnych uczuć i będzie przypomnieniem, że wszystkie marzenia zrodzone w Twoim sercu czekają na spełnienie.
Dziękuję, że jesteś.
Katarzyna Nosal