Wydawnictwo Poligraf

Kupiona od starego antykwariusza Muszla stała się dla Gabrysia ścieżką do świata wyobraźni. Jej piękno wywarło na chłopcu wielkie wrażenie. Nie posiadał dotąd tak cennego przedmiotu. Gdy przyłożył ją do ucha, słyszał w dali wzburzony głos wzywającego go egzotycznego i pełnego tajemnic Morza Sargassowego...

„Opowieści ze starych fotografii” to zbiór dziesięciu opowiadań napisanych oraz zilustrowanych przez dzieci dla dzieci. Kuba spisał zasłyszane opowieści mamy o przygodach z dzieciństwa, a Hania je zilustrowała. Każde z nich ma w sobie wielką moc, którą i Wasze dzieci mogą odkryć przy odrobinie odwagi i wparciu najbliższych. Niech ten zbiór będzie dla Was zachętą, żeby odnaleźć samego siebie w tym zwariowanym świecie. Szukajcie swoich talentów, rozwijajcie je i dzielcie się nimi ze światem.

Brawurowo opowiedziana historia tajemniczego Vodimore’a, który z prostego wiejskiego chłopca staje się mistrzem sztuk walki.

"Opowieść o Vodimorze. Wilcza Skóra" to druga z kolei książka pod wspólną nazwą „Początek”. Powieść jest przeznaczona zarówno dla tych, którzy sięgają po nią po raz pierwszy, nie znając wcześniejszych pozycji z cyklu "Opowieść o Vodimorze", jak i dla tych, którzy już od jakiegoś czasu śledzą losy jej bohaterów. Miejscem powieści jest miasto Ślesin, występujące tu pod starą nazwą Szleszyno, oraz jego okolice aż po Kruszę, dawną stolicę Goplan. Książka opowiada o nadziei, braterstwie bohaterów oraz o rodzącej się miłości. W tle rycerskie pojedynki, pościgi w otoczeniu bogatych w zwierzynę lasów, zamieszkanych przez oryginalnych mieszkańców. Wszystko okraszone dowcipem i refleksją na temat życia. Książkę czyta się jednym tchem, zapominając w tym czasie o wszystkim innym, co się dookoła dzieje.

Złota Góra to duże miasto-państwo, które stanęło w obliczu napaści złowrogich Goplan. Vodimore wraz z przyjaciółmi, podczas poszukiwania swojej tożsamości, poznaje mroczne tajemnice miasta, za którymi kryją się siły ciemności. Życie bohaterów wydaje się zagrożone... Wartka akcja, intrygi i zawiłe historie znajdują swój finał w tomie kończącym trzyczęściową sagę "Początek" z "Opowieści o Vodimorze".
Zarówno tę część, jak i poprzednie można czytać jako odrębne historie lub, sięgając po wcześniejsze wydania z tego cyklu, po kolei, poznając w pełni niesamowite losy jej bohaterów.
Część trzecia sagi pt. "Złota Góra" to także próba przedstawienia legendy miasta, które ma w swoim herbie białego konia.    
    
    
"W klatce znajdowała się jakaś postać, a na tle ciemnego nocnego nieba wydawała się przezroczysta. Kiedy wpatrywał się w nią i zastanawiał, czy to sen, a może iluzja, usłyszał wyraźnie pytanie:
– Masz jakieś plany?
– Po co planować, skoro nie wiem, czy jutro nie zostanę skrócony o głowę? – mruknął zaspany Vodimore.
– Mam dla ciebie trzy propozycje do wyboru – oznajmiła tajemnicza postać. – Ten, który układa plany, pierwszy stara się ułożyć perfekcyjnie, drugi przynajmniej tak, żeby nie był gorszy od pierwszego, natomiast trzeci…
– Co trzeci?
– Ten jest spontaniczny z nutką fantazji. – Usłyszał jeszcze. – Uważaj na sztylet i pierścień."

W 2016 roku ukazała się pierwsza część z cyklu "Opowieść o Vodimorze" zatytułowana "Anioł Stróż". Książka na pograniczu sensacji i surrealizmu zdobyła zainteresowanie czytelników. Tytułowy bohater rozprawia się w niej z siłami ciemności, które szukają możliwości, żeby zawładnąć ludzkością i zaprowadzić swój porządek. Poprzednio był to terroryzm islamski, z kolei w niniejszej książce chory nacjonalizm. Krok po kroku jest zaszczepiany w głowach przede wszystkim młodych ludzi, na których przeprowadzane są dziwne i tajemnicze rytuały w samym sercu puszczy amazońskiej. Niebezpieczna akcja, w której uczestniczy Vodimore, prowadzona jest w dziewiczych lasach Amazonii oraz na Tasmanii. Niezmiennie tak jak w pierwszej części również teraz wsparcia i pomocy udziela mu tajemniczy duch, którego Vodimore nazywa Aniołem Stróżem.    
    
"– (...) Demonic to nie jest zwyczajny człowiek, taki ze skóry i kości jak ty.
– I jak ty.
– Jak ja? Nie wiem.
– Czyli mam rozumieć, że ty reprezentujesz dobro, a on zło?
– On ma plan, jak rozprzestrzeniać nienawiść, pogardę do drugiego człowieka. Chce wywołać ruchy nacjonalistów na całym świecie, które krok po kroku mają zdominować swoje kraje, wzbudzić nienawiść do obcokrajowców, a na końcowym etapie – nawet wywołać wojny lub wojnę.
– Nie wiedziałem. A wydawał mi się całkiem do rzeczy. Ale tak naprawdę to nie wiem, komu mam uwierzyć. Jesteście podobni do siebie, różnicie się może głosem."

"Orion i zwierzęta" to pełna ciepła opowieść o młodym szczeniaku, który z ciekawością odkrywa świat i poznaje jego niezwykłych mieszkańców. Podczas swoich przygód Orion uczy się, czym jest dobroć, szacunek i przyjaźń – oraz że różnice pomiędzy nami sprawiają, że świat staje się piękniejszy i bogatszy.
To książka, która w prosty i serdeczny sposób pokazuje najmłodszym, jak ważne jest dobre wychowanie, empatia i otwartość na innych.
Radosne zakończenie i kolorowe ilustracje autorstwa Doroty Chojnackiej sprawiają, że każda strona tchnie ciepłem i radością.
Na końcu książeczki dzieci znajdą także kolorowankę z dalszymi przygodami Oriona i jego przyjaciół.

Dorota Chojnacka - autorka i ilustratorka książki, na co dzień miłośniczka natury i zwierząt.
Inspiracją do powstania tej opowieści był  jej ukochany wyżeł weimarski Orion, czteroletni pies o wielkim sercu i radości życia.
To właśnie jego przygody, spotkania ze zwierzętami i odkrywanie świata stały się początkiem bajkowej podróży, którą autorka postanowiła podzielić się z najmłodszymi czytelnikami.
W domu Doroty mieszkają także wyżeł Mauser i kotka Nitka, którzy – podobnie jak Orion – mają swoje miejsce w książce.
Więcej o Orionie można przeczytać na Instagramie: @orion_z_bajki.

Najpiękniejszym czasem dla Ciebie jest samotność, czysta samotność, nie ta trwająca wiecznie. Na pewno nie wiara w ludzkość. Później miłość, ale najpierw Ty. Ty sam/sama dla siebie.
Dlatego zatrzymaj się, zajrzyj w moją prywatę i niech Ci to pomoże utożsamić się z czymkolwiek chcesz, otworzy oczy na to, co niejasne, i zmieni Ci żywot na lepsze.

Jest rok 2034. Robert Brych, czterdziestoletni astrofizyk z Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, wraz z zespołem pracującym przy programie NEA odkrywa w przestrzeni kosmicznej niezidentyfikowany obiekt kierujący się w stronę Ziemi. Kolizja z nim oznaczałaby koniec świata, jaki znamy. Kilka dni później Robert staje się świadkiem działania niszczycielskiej siły z kosmosu. Czy tak właśnie będzie wyglądał nasz ostatni dzień?

Książka przedstawia sylwetki ponad trzydziestu pierwszych sekretarzy wiosek z tak zwanego pokolenia millenialsów, ich codzienne trudy i sukcesy w walce z biedą, a także osobiste przemyślenia i refleksje. Tym bardzo młodym ludziom Komitet Centralny Komunistycznej Partii Chin postawił trudne zadanie walki z ubóstwem, które zajmuje ważny punkt w krajowej polityce.
Pierwsi sekretarze, pełniąc swoją służbę, dorastają w warunkach praktycznych działań, poznają trudne realia wsi, przełamują bariery i integrują się z miejscowym społeczeństwem. I jak stwierdza Zuo Chenyang, jeden z bohaterów książki oddelegowany do zwalczania ubóstwa: „Należy zawsze nosić mieszkańców w sercu”. O tym też mówią historie tych wyjątkowych ludzi.

OSTATNI LĄD to fascynująca wielowątkowa opowieść o dwóch równoległych światach, niby podobnych, bo zamieszkanych przez ludzi, a jednak bardzo się różniących.

Młody, przystojny i ambitny sportowiec Marek odzyskuje świadomość w szpitalu. Jak przez mgłę pamięta wydarzenia z poprzedniego wieczoru. Impreza nad wodą, alkohol i dwa świetne skoki z saltem z urwiska… Trzeci niestety zakończony złamaniem kręgosłupa.
Podczas długiego pobytu w szpitalu dobrze zapowiadający się florecista będzie musiał przewartościować swoje dotychczasowe życie, podjąć wiele trudnych decyzji i zmagać się sam ze sobą w czasie wielogodzinnej żmudnej rehabilitacji.
Jak poradzi sobie w nowej sytuacji, kto okaże się prawdziwym przyjacielem w biedzie, a może nieszczęśliwy wypadek to początek nowego i pełniejszego życia?
Marcin Jerzy Szałata – urodzony w Zgorzelcu w 1981 r. Po raz pierwszy można było o nim usłyszeć w 2012 r., kiedy wydał swój debiutancki tomik „Życie mi”, z czasem pojawiły się kolejne. W 2020 r. opublikował swoją pierwszą powieść „Pocałunek na dalsze jutro”. Interesuje się sztuką i literaturą. Wegetarianin i marzyciel. Posiada typ osobowości: Rzecznik.

"W labiryncie serc" to pierwszy tom sagi „Ostatnia nadzieja” Agnieszki Kurianski.
Opisuje ona historię miłości Diany z mężczyzną starszym o 26 lat – Edwardem, który był mężem zmarłej kuzynki Diany Laury. Diana, będąc dzieckiem adoptowanym, nigdy nie zaznała miłości i ciepła rodzinnego. Ojciec Franz w młodości molestował ją seksualnie za cichym pozwoleniem matki. Psychicznie, fizycznie i finansowo wykończona kobieta wraz z córką Alicją opuszczają rodzinny dom. Borykając się z codziennymi problemami, Diana prosi o pomoc Edwarda i zakochuje się w nim bez pamięci. Niestety mężczyzna jest już w związku z Barbarą. Cała rodzina i partnerka Ediego walczą o to, by nie dopuścić do połączenia Diany z Edim. Czy im się to uda?
Czy zniszczą uczucie, które rodzi się między nimi?

Agnieszka Kurianski pochodzi ze Słupska, jednak koleje losu rzuciły ją na drugi kraniec Polski do Krzanowic. Jako nastolatka uczęszczała do Społecznego Ogniska Muzycznego w Raciborzu, gdzie uczyła się grać na pianinie. Wtedy zaprzyjaźniła się z nauczycielką fortepianu Mirosławą Nawrat. Po jej śmierci w dowód pamięci napisała i opublikowała tomik poezji „Diament”. Obecnie wraz z mężem mieszka na stałe w Niemczech.

"Prezent od rodziców" to kontynuacja sagi „Ostatnia nadzieja” Agnieszki Kurianski. Narzeczeni, Diana i Edward, ponownie się schodzą, lecz rodzina nadal chce ich rozłączyć. Czy przyjaciółce Diany – Małgosi Chudzik – uda się uwieść Edwarda i zarazem zniszczyć ich miłość? Co knuje córka Ediego Zuzanna?
W międzyczasie Diana doznaje szoku, otrzymując niespodziewany prezent od rodziców…

Agnieszka Kurianski pochodzi ze Słupska, jednak koleje losu rzuciły ją na drugi kraniec Polski do Krzanowic. Jako nastolatka uczęszczała do Społecznego Ogniska Muzycznego w Raciborzu, gdzie uczyła się grać na pianinie. Wydała tomik poezji „Diament” poświęcony pamięci zmarłej nauczycielki fortepianu Mirosławy Nawrat. Następnie zajęła się pisaniem prozy. Tak powstała saga „Ostatnia nadzieja”. Jej pierwszy tom nosi tytuł „W labiryncie serc”.

„Miała jak w raju” to trzeci tom sagi „Ostatnia nadzieja” Agnieszki Kurianski. Diana i Edward na przekór całej rodzinie biorą ślub. Sielankowe życie młodego małżeństwa przesłaniają rozprawy w sądzie dotyczące rozwiązania adopcji Diany. Dlaczego tajemniczy świadek spowodował łzy u sędzi? Czy Diana wygra rozprawę? Jakie zdarzenie wywołało ból i cierpienie w sercu Edwarda?

Bolesne życie Agnieszki Kurianski, urodzonej w Słupsku, a adoptowanej przez małżeństwo z Krzanowic, doprowadziło ją do napisania biografii. Autorka obecnie mieszka wraz z mężem w Niemczech.