Wydawnictwo Poligraf

Powstęp
Urodziłem się, niezależnie od wyjścia, skoro jestem. Podobno już z nakryciem głowy. Może dlatego tak się pocę.
Lecz nie czułem nigdy tego przysłowiowego Szczęścia, które miało mnie prześladować w życiu. Może Go nie doceniłem, gdy To zrobiło sobie prywatną skrytkę w fabryce myśli i bezwarunkowych uczuć, by w wieku 33 lat oddać mi tę niszę na nowe dyski pamięci i nauki, usuwając 5 cm niepotrzebnej, jak się okazało, struktury. Przerwane różne prace, które mnie ubierały w obecną formułę. Nigdy się ich nie bałem i przed nimi nie kryłem.
Budowałem dom i nie tylko. Posadziłem mnóstwo drzew dla uwielbianych ptaków. Dziecko? Samo powie, jaki był Jej „ojciec”. Zawsze można było zrobić coś więcej.
Pisać, jako tako, chyba umiałem, od ostatnich klas szkoły ustawowej. Odłożyłem na chwilę (20 lat) to zajęcie, za przyczyną bóli prozaicznie cielesnych.
I pewnie tak by pozostało, gdyby nie pojawił się pewien „poemat”, opisujący w superlatywach ten chodzący Kryminał, który może zasługiwać jedynie na „Sto lat...” w osamotnionej celi zapomnienia przez bogów i ludzi.
Zakłuło raz jeszcze, wyraźnie boleśnie… Wcale nie ten śmieszny, zramociały tekst, lecz pomysł, że ktoś taki mógł w ogóle zaprząc uwagę tak szlachetnej Sztuki, o Kulturze nie wspomnę.
Przez prymitywizm, jasny ale szalenie ubogi, krok po kroku dochodziłem do tego stanu, gdzie abstrakcje i twory nowo-staro-słowne mogły wreszcie w miarę poprawnie zaistnieć. Czyż wieloznaczność musi rozmydlać plan utworu, czy raczej poszerza pole obserwacji centrum tematu, ale z różnych stron? Temat rzeka, a że nie potrafię pływać, intryguje mnie on stale i wytrwale. To zaś, że obiekt (PiS) tak pięknie się ustawił do obśmiału, to już naprawdę wszystkim Bogom można tylko dziękować i brać się, na jego pohybel, niechybnie do pracy.Przedstawiam Świat zdeformowany, co przy deformacji opisanych zdarzeń daje efekt karykatury do potęgi, może dosadnej, ale nie mniej przez to prawdziwej.
Nie życzę miłej lektury, bo nie o to tu chodzi. To nie jest wcale zabawne, ani komfortowe. Za to, na pewno, nasiąknięte ironią i obnaża prawdziwą Nieskończoność Wieczności – ludzką głupotę.

"Od(nowa)" to zbiór opowiadań o tematyce erotycznej. Głównym ich celem jest sprawienie czytelnikowi przyjemności. Autor stara się również zwrócić uwagę poprzez treść swych tekstów na to, że czasami warto spojrzeć na pewne rzeczy z innej perspektywy.
Wiktor Zakrzewski – literat debiutant. Pisze w wolnych chwilach dla przyjemności, mając nadzieję, że nie tylko swojej, lecz również czytelnika. Uwielbia motocykle i podróże, co da się zauważyć w jednym z opowiadań.

Piotr Bujalski. Z zawodu ekonomista. Od wielu lat specjalista ds. systemów zarządzania (trener, konsultant). Zdecydowanie jednak dusza humanisty. Wiersze pisze od zawsze.
Powstają z obserwacji życia, własnych przeżyć i doświadczeń. Czasami inspiracją są przyjaciele, znajomi i ludzie, których spotyka. Zawsze wiara, nadzieja i miłość. Miał (i ma) obawy przed publikacją swoich utworów i przyjęciem ich przez tzw. szersze grono. (Jakie? To się jeszcze okaże). Nadal będzie pisał do szuflady. Może kiedyś znowu zdecyduje się je pokazać. Czy było warto? Przekonajcie się.

Opowiadania zabierają nas w tajemniczą podróż na Marsa oraz na planetę, gdzie żyją potomkowie Ziemian i obcych, trafimy też do Europy w czasie epidemii, gdzie porządku pilnuje wszechmocna Europejska Służba Bezpieczeństwa. W zbiorze znajdziemy również opowieści o śledztwie w sprawie podejrzanej śmierci na okołoziemskiej platformie, śmiałej akcji polskich służb w Iraku czy o ostatnim Bohaterze Królestwa. Opowiadania "Odbicie" oraz "Misja Aresa" zostały wyróżnione w międzynarodowych konkursach 1st and 2nd The Clarke-Bradbury International Science Fiction Competition i opublikowane po angielsku w zbiorach nagrodzonych prac.
Adam Ostaszewski, z zawodu prawnik, mieszka w Koszalinie. Autor opowiadań i powieści. Miłośnik literatury fantastyczno-naukowej, historycznej, a także political fiction. "Odbicie" to jego polski debiut wydawniczy.

Ciepłe, wzruszające, a przede wszystkim bliskie, takie właśnie są "Odblaski". Siedem krótkich opowieści tworzy przekrój przez to, co ważne – ale i trudne. Autorka w subtelny sposób przeplata ocalanie od zapomnienia z zapominaniem, aby pamiętać o świetle, a oddalać mrok. Obserwacje, z niezwykłą wrażliwością ujęte w karby słów, są tym, czym dla wędrowca azyl rodzinnego domu – miejscem bezpiecznym, do którego chce się wracać.

Powieść pt. „Odblaski (nie)codzienności” to opowieść o kobiecie, jej kłopotach, problemach i życiowych wyborach, niekoniecznie trafnych.
Ida znajduje się w przełomowym momencie swego życia. Dochodzi do wniosku, że musi dokonać w nim radykalnych zmian. Coś zaczyna się wyraźnie psuć w jej związku, chociaż wydawało się jej, że to małżeństwo z rozsądku. Zaistniałe sytuacje i zdarzenia zmuszają ją do przewartościowania życia i podjęcia kluczowych decyzji. Ida jest wrażliwa, przygaszona, niepewna siebie. Na takie cechy i osobowość nakładają się wcześniejsze niepowodzenia. Trudno jej przychodzi przełożenie swoich życiowych planów na konkretne działania. Nie zawsze też może liczyć na wsparcie męża.
Mimo słabości i osamotnienia próbuje znaleźć w sobie siłę do pokonania tych trudności. Ma też na względzie dobro swojej starszej córki. Pomimo przeciwności próbuje podejmować się różnych zadań. Postanawia zadbać o swój dobrostan duchowy. Rozpoczyna między innymi nową pracę. Jej śladami zaczyna ktoś podążać, ktoś, kto wini ją za swe niepowodzenia. Czyni to w sposób dość osobliwy i dziwny. Bohaterka zaczyna ocierać się o skrajne emocje. Tymczasem poczynania tajemniczego prześladowcy stają bardziej natarczywe.
Ida zmienia miejsce zamieszkania. Nowa praca, nowe wyzwania… i nawet nie zauważa, jak wkręca się w tryb kolejnych obowiązków. Zaczyna nawet obawiać się rutyny i monotonii. Ma wyrzuty sumienia względem męża, a także córki, że coś z etapu jej dorastania jej umknęło. Wówczas pojawiają się zawirowania, owa tajemnicza sprawa nie daje jej spokoju. Bohaterka również poznaje kogoś, a ta znajomość niemal totalnie zmienia jej postrzeganie świata. Jest zauroczona tą osobą. Dla niej czuje się niemal gotowa przewartościować swoje życie i poddać się całkowitej zmianie.
W utworze pojawiają się też inne postacie, nietuzinkowe i nieprzewidywalne. Nie brakuje momentów wzruszających, zagadkowych, czasami odrealnionych, a nawet humorystycznych. Część zdarzeń została przywołana w formie retrospekcji. Poruszone zostały współczesne problemy, takie jak hejt, samotność, odpowiedzialność.
Samo zakończenie jest dość osobliwe i niesie ze sobą pewien nośnik niepokoju.

O autorce  - interesuję się literaturą. Jest ona dla mnie bardzo ważna, zarówno z racji zawodu, jak i zainteresowań. Pisałam też różne teksty, lecz ich nie publikowałam, wykorzystywałam je w swojej pracy, bądź gdzieś chomikowałam. Pomagałam innym, szczególnie bardzo młodym ludziom, w nabieraniu pierwszych doświadczeń literackich. Z czasem powstał zamysł napisania własnego tekstu. Praca nad nim była rodzajem wyzwania. Tekst powstawał powoli, formułowanie jednak się pomysłu i ubranie go w słowa dawało mi pewną satysfakcję. Można ten proces nazwać swoistego rodzaju przygodą, inaczej jest bowiem, gdy się dokonuje interpretacji utworu, a zgoła inne doświadczenie temu towarzyszy, gdy samemu się go tworzy i jest się jakby wewnątrz kreowanego przez siebie świata.

Robert Porto, naukowiec zajmujący się badaniami nad pozawerbalną komunikacją, po śmierci ukochanej żony, z którą przeżył wspólnie wiele szczęśliwych lat, postanawia skupić się na pracy i ponownie wejść w świat wizji, które 25 lat wcześniej bez reszty go pochłonęły.

Miguel wraz ze swoim nieodłącznym towarzyszem, papugą Pepe, zapraszają Cię w podróż po swoim fascynującym kraju. Nie daj się prosić, bo będzie to podróż pełna przygód i odkryć! Poznasz najważniejsze i najpiękniejsze miejsca w Hiszpanii, posmakujesz jej kuchni i dowiesz się, dlaczego mieszkańcy tego kraju tak bardzo kochają fiesty! 
Czy zastanawiałeś się kiedyś, co sprawia, że Hiszpania przyciąga tak wielu turystów? Czy powodem są krajobrazy i słoneczny klimat czy raczej ciekawe zabytki bądź muzea? Na te i inne pytania z chęcią odpowiedzą Twoi "amigos", którzy – uwierz mi! – są wspaniałymi gawędziarzami. Może okazać się, że Ty również masz w sobie odrobinę gorącej krwi… ¡Olé!

Kamila Sołtysik-Matłosz. Entuzjastka Hiszpanii i wszystkiego, co hiszpańskie. Kocha odkrywać nowe miejsca, także te poza szlakiem. Nigdy nie rozstaje się z aparatem, by dzielić się swoją pasją na blogu "Hiszpania w jedną stronę". Mieszka w Alicante – mieście zwanym w valenciano „Millor terreta del món”, czyli „Najlepszą krainą na świecie” – z czym ona sama w pełni się zgadza. 

'- "Odmiany herbów szlachty Polski" to rzeczywisty obraz polskiej „żywej heraldyki”, rosnący przez wieki. Zmiany barw, klejnotów, układu, dodanych elementów, dotyczyły starych herbów o ogromnie rozbudowanej liczbie potomków, ale też dla odróżnienia się od bliskich krewnych. Podstawowe kryterium selekcji to urzędowa używalność.
- W tej książce pokazuję pierwszy tysiąc takich odmian.
- Cudzoziemska szlachta spolonizowana w Rzeczypospolitej.
- Najwyższa jakość druku pozwalająca rozpoznać nawet drobne detale.
- Duża trwałość oprawy.
- Niezbędne narzędzie pracy dla antykwariuszy, konserwatorów, historyków, genealogów, heraldyków oraz badaczy przeszłości, także dla wszystkich szukających używanych herbów swoich i cudzych przodków.

Tadeusz Gajl (ur. 1940 r. w Wilnie) – artysta grafik, twórca światowej sławy przedstawień historycznych herbów szlachty polskiej. Herby jego autorstwa zyskały powszechną akceptację (…) nazywane w nomenklaturze herbami gajlowskimi (ang. Gajlesque Coat of Arms).
Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi (1966).
Szef działu graficznego w miesięczniku „Kontrasty” (1974–1981), redaktor naczelny i graficzny w tygodniku „Plus” (1989–1990).
Autor herbarzy: (…) "Herby szlacheckie Rzeczypospolitej Obojga Narodów" (Gdańsk 2003), "Herby szlacheckie Polski porozbiorowej" (Gdańsk 2005) oraz "Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku" (Gdańsk 2007, 2011).
Wraz z Lechem Milewskim twórca wyszukiwarki herbów, będącej elektronicznym uzupełnieniem herbarza, pozwalającej wyszukiwać herby po elementach składowych, nazwiskach i nazwach.
(pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Gajl)

"Odnaleźć siebie" to tomik subtelnej poezji, pełen tęsknoty za dawną sobą, rozliczeń z przeszłością, a zarazem nadziei i otwarcia na nowe.

Mirosława Witek urodziła się 29 grudnia 1964 roku w Kłecku k. Gniezna. Pisze głównie poezję, wydała już tomiki: "Nadzieja, Mrok samotności", "...A imię jej Polska" oraz dla najmłodszych czytelników "Superzwierzaki i dzieciaki". Spróbowała także sił w prozie, wydając książkę dla dzieci "Nie ma jak w domu".

Basię Borycką poznałem w październiku 2016 roku. Biła od niej jakaś niezwykła dobroć. Czułem, że jest kobietą o wielkim sercu. Przyjechała ze Szczecina na nasze pierwsze seminarium organizowane przez Fundację Zielony Kazimierz. Do Bochotnicy k. Kazimierza Dolnego, gdzie odbywało się nasze spotkanie, z dalekiego Szczecina jest około 700 km. Basi chciało się odbyć koleją tę daleką podróż, żeby posłuchać naszych wykładów, żeby być razem z nami – w niezwykłej atmosferze ludzi świadomych. Przyjeżdżała jeszcze parokrotnie do Puław na zajęcia naszej Akademii Konsultantów Naturoterapeutów. Latem 2017 roku przywiozła ze sobą dla nas w prezencie cały wielki kosz swoich produktów – pomidorów, papryk i innych warzyw. Uczta była wspaniała, siedzieliśmy w kilkuosobowym gronie do późna na moim ganku w Męćmierzu, rozkoszując się niezwykłym smakiem pomidorów Basi, męćmierskim kozim serem i olejem lnianym od Aleksandra. Wszystko było takie proste i smaczne.
Tadeusz Strzępek – prezes Fundacji Zielony Kazimierz

„Odzyskane dzieciństwo” to pełne ciepła i wzruszeń wspomnienia z pierwszych powojennych lat na Ziemiach Odzyskanych. Autor prowadzi nas przez ulice i domy Skwierzyny – miasta zrujnowanego przez wojnę, a jednocześnie budzącego się do nowego życia. Z niezwykłą wrażliwością opisuje codzienność swojego dzieciństwa: zabawy, pierwsze przyjaźnie, trudności dnia powszedniego, ale także atmosferę rodzinnego domu, który dawał poczucie bezpieczeństwa i wspólnoty.
To jednak również opowieść o dorastaniu bez matki – o tęsknocie, bólu i pustce, które towarzyszyły dziecku w codzienności, a jednocześnie o sile ojca i bliskich, dzięki którym możliwe było przezwyciężanie trudów.
Książka ta to nie tylko zapis osobistych przeżyć, lecz także świadectwo historii widzianej oczami dziecka. To opowieść o dorastaniu w cieniu wielkich wydarzeń, o sile rodziny, wspólnoty i pamięci, która ocala od zapomnienia.
„Odzyskane dzieciństwo” to poruszająca podróż do źródeł – do miejsc, ludzi i chwil, które na zawsze pozostają w sercu.

Dobre uczynki są jak bumerang, zawsze do nas wracają.
Czy rzeczywiście? Czy jesteś gotowy zmierzyć się z prawdą?
Trauma z przeszłości potrafi zniszczyć życie każdego, szczególnie gdy naznacza ją OGIEŃ. Poznaj losy bohaterów, którzy muszą zmagać się nie tylko z demonami przeszłości, ale i z uciążliwą teraźniejszością.
Los jest wyjątkowo wrednym typem! Czy potrafisz mu się przeciwstawić? Sprawdź, czy to w ogóle możliwe!
Miłość, tęsknota, nienawiść i potworna samotność – to zaledwie początek. Bohaterów tej książki spotka o wiele więcej. Czy odważysz się wkroczyć w ich świat?
Czy masz na tyle odwagi, żeby zmierzyć się z kłamstwem, bólem i zagubieniem? Nasi bohaterowie ukrywają tajemnice, które przerażają nawet ich samych. Czy będą w stanie podzielić się nimi z osobami, które kochają? Sprawdź i przeczytaj tę książkę!
Pamiętaj, otwierasz ją na własną odpowiedzialność! Potem nic już nie będzie takie samo. OGIEŃ nie zna litości…

"Ogrody" to zbiór rymowanych opowieści z morałem, które czyta się miło i gładko. Skierowane są do młodego czytelnika, mają walory edukacyjne podane w nienachalnej formie, na przykład z pogawędki roślin i zwierząt dzieci dowiedzą się, dlaczego jedne rośliny mogą rosnąć w naszym klimacie na zewnątrz, a inne zimą przechowujemy we wnętrzach. W warstwie narracyjnej opowieści są spójne i interesujące. Aż chciałoby się je poczytać dziecku na dobranoc, żeby pokazać mu świat roślin, leśnych skrzatów czy owadów zamieszkujących łąkę.

Tomik poezji autorstwa Jolanty Żylińskiej to niezwykła podróż przez świat emocji, refleksji i codziennych doświadczeń. Poetka, znana z głębokiego zrozumienia ludzkiej natury, w swoich wierszach łączy subtelność z bezpośredniością, tworząc obrazy, które pozostają w pamięci czytelnika na długo. W tomiku można znaleźć różnorodne tematy – od miłości i tęsknoty, przez radość i smutek, aż po refleksje nad przemijaniem czasu. Autorka bawi się słowem, używając metafor i symboli, które nadają jej poezji wielowarstwowość. Każdy wiersz to osobna historia, a zarazem część większej całości, ukazującej złożoność życia. Jej styl charakteryzuje się prostotą, która nie umniejsza głębi przekazu. Dzięki temu wiersze są przystępne, a jednocześnie skłaniają do przemyśleń. Poetka z łatwością przeplata osobiste doświadczenia z uniwersalnymi prawdami, co sprawia, że każdy czytelnik może odnaleźć w nich cząstkę siebie. Książka Jolanty Żylińskiej to zaproszenie do refleksji nad własnym życiem, emocjami i relacjami z innymi. To poezja, która porusza serce i duszę, zachęcając do zatrzymania się na chwilę w codziennym biegu i zastanowienia nad tym, co naprawdę ważne.