Wydawnictwo Poligraf

Po długim okresie niepokoju i konfliktów w królestwie Zoevy nareszcie wszystko się ułożyło... Ale czy na pewno? Nagle z niewyjaśnionych przyczyn znikają gwiazdy i diametralnie zmienia się klimat. Czy jest możliwość zapobieżenia zbliżającej się katastrofie? Zoeva zostaje nieoczekiwanie wysłana na misję, podczas której musi rozwiązać tajemniczą zagadkę. W trakcie swojej wyprawy dziewczyna przeżywa wiele przygód, które prowadzą ją do zaginionej krainy, gdzie udaje jej się poznać odpowiedzi na dotychczas zadawane pytania – to właśnie tam dowiaduje się, kim tak naprawdę jest. Zoeva zawsze jest blisko celu, lecz tym razem celem, do którego zmierza świat, jest zupełna zagłada...
Czy los uda się odwrócić? Czy Zoevie uda się wyprzedzić przyszłość?

Patrycja Gilner – nastoletnia pisarka, która w wieku piętnastu lat zadebiutowała w świecie literatury powieścią fantastyczną "Siedem zdań".
Autorka ponownie wprowadza nas w tajemniczy świat przygód, emocji, intryg i nietuzinkowych perypetii, które tworzą niezapomnianą i pełną atrakcji opowieść o dalszych losach bohaterów.

W "Ostatnich wakacjach" poznajemy na pozór zwyczajną rodzinę, żyjącą skromnie w symbiozie z przyrodą, w środku dzikiego lasu.
Co połączy tę rodzinę z losami młodych studentów biologii ze Szczecina, którzy szukają w dzikich ostępach odskoczni i dobrej zabawy?
Autor zabiera nas w nieoczywiste zakamarki ludzkiej psychiki… Pokazuje, do czego jest zdolny człowiek, którym sterują dzikie żądze i chęć przetrwania. Mocne, brutalne, momentami wstrząsające.
Dla czytelnika o stalowych nerwach i odpornym żołądku.

Ragen i Viola zostawiają za sobą jedynie śmierć oraz zniszczenie. Budzą przerażenie w sercach tych, których spotykają. Nie przejmują się prawem i moralnością. Do tej pory nikt ani nic nie mogło ich powstrzymać. Jednak tym razem posunęli się za daleko. Niszczycielskie moce Violi przyciągnęły uwagę ambitnego króla Sigmunda Wireseda, którego wpływy rosły z każdym dniem.
Czy dwójce bohaterów uda się przetrwać starcie z siłami potężnego władcy?
Jaki związek z ich przeszłością ma tajemniczy sztylet, wykuty z niezwykłego metalu?
Co znajduje się poza granicami znanego świata?
Czy w pradawnych legendach kryje się prawda?

„Zatrzymaj mnie, zanim znowu ucieknę. Bywam nieznośna, czasem zagubiona… Proszę, naucz mnie kochać”.

Lekka i zabawna komedia romantyczna z zaskakującymi zwrotami akcji.
Julia Wagner – piękna i pewna siebie artystka – ucieka sprzed ołtarza do Brukseli po zdradzie narzeczonego. W nowym mieście czeka na nią niespodziewany prezent od ciotki: galeria sztuki i seria zdarzeń, które na zawsze zmienią jej życie.
Wszystko zaczyna się od niepozornej stłuczki z udziałem przystojnego inspektora Rossiego – ambitnego policjanta z zasadami i słabością do pięknych kobiet. Kiedy pojawia się jeszcze tajemniczy informatyk Jakub… robi się naprawdę gorąco. Wraz z przyjacielem Bartkiem Julia próbuje odnaleźć balans, ale życie serwuje jej same niespodzianki.
Miłość, chaos, pożądanie i nielegalne interesy. Julia ma talent nie tylko do sztuki, ale i do kłopotów.
Przyjaciel od zawsze, inspektor z zasadami, informatyk z mroczną przeszłością i ona – specjalistka od ucieczek.

Anna N.Lùa – debiutująca autorka z pasją do opowiadania historii pełnych humoru i emocji.

…a ten palec znaczy: pozdrawiam, lecz nie wybaczam. Zranił mnie bardzo. - Julia Wagner

Dbajmy o naszą Ziemię,
dbajmy o nasze zdrowie,
garść ekowierszy niech
w tym nam pomoże.

"Ośmiokropka" oraz inne wierszyki o tematyce ekologicznej dla dzieci młodszych i starszych.

Chciałabym zaprosić was do mojego wehikułu czasu. W nim wiele wspomnień małej i dorosłej kobiety.
Przeżycia, które może i wam towarzyszą.
Może chcecie je poznać?
Zapraszam do lektury moich wierszy.

Jacek Czauderna – twórca i właściciel marki oraz sieci lokali The Legendary Jacks Bar & Restaurant. Związany z gastronomią od trzydziestu lat – doskonale zna i rozumie mechanizmy jej działania. Swoją praktyczną wiedzą dzieli się m.in. jako trener i doradca biznesowy. To prezes i założyciel Izby Gospodarczej Gastronomii Polskiej oraz Akademii Praktyk Gastronomicznych i Hotelarskich. Jest także oficjalnym dystrybutorem kawy Jacobs i Piazza D’Oro oraz herbat Pickwick. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji UJ, a także MBA University of Bradford, London Management School.

"Otworzyłem lokal. Pomocne historie z praktyki gastronomicznej" to lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą prowadzić rentowny biznes w sektorze HORECA. Autor bezkompromisowo obala mity, podważa utarte schematy i pokazuje, jak zarobić przyzwoite pieniądze na gastronomii. Bazując na własnych doświadczeniach, przestrzega przed zaniedbaniami, które prowadzą do upadku. Daje jednocześnie liczne wskazówki, jak optymalizować, zarządzać, planować. To poradnik drogowskaz napisany przez człowieka sukcesu – twórcę marki i sieci lokali.

Ufam, że lektura podręcznika wesprze Was w podejmowaniu życiowych decyzji. Warto poświęcić jej czas. – Jarek Uściński, prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Szefów Kuchni i Cukierni

Uważam, że każdy, kto przeczyta, zacznie inaczej patrzeć na swój gastro biznes. Gwarantuję. – Jarek Walczyk, prezes Fundacji Klubu Szefów Kuchni

Autor merytorycznie pokazuje blaski i mroki prowadzenia biznesu gastronomicznego. Idealna pozycja dla tych, którym marzy się własna działalność kulinarna. – Jan Kuroń, kucharz, znany m.in. z autorskiego cyklu „Jasiek zna się”, DDTVN

Prof. dr hab. Marek Żabka jest biologiem. Prowadzi badania naukowe z zakresu systematyki, ekologii i bioróżnorodności pająków. Jest autorem blisko 100 prac naukowych, w tym książki Pajęczy świat. Przez ponad 2,5 roku realizował swoje projekty badawcze w Australii, Nowej Zelandii i Papui-Nowej Gwinei. W pracy akademickiej wykłada m.in. zoologię, arachnologię, biogeografię i bioróżnorodność. Obecnie pracuje na Uniwersytecie Przyrodniczo-Humanistycznym w Siedlcach. Marek Żabka jest także popularyzatorem wiedzy oraz autorem artykułów opublikowanych m.in. w czasopismach „Wiedza i Życie", „Świat Nauki" i „Dookoła Świata".
Piszę tę książkę, ponieważ jestem pewien, że znajdą się czytelnicy ciekawi świata, zatroskani losami przyrody i postrzegający ją jako źródło piękna, harmonii i duchowych inspiracji. Mam nadzieję, że lektura będzie nie tylko fascynującym spotkaniem z pająkami, lecz także zachętą do aktywnych działań na rzecz edukacji i ochrony przyrodniczego dziedzictwa.

Andrzej Janczyszyn, rzeźbiarz, designer, konstruktor i poeta. Przyjaciel kotów oraz miłośnik rowerów i starych samochodów. Wegetarianin.
"Palindromy pogańskie" są literacką syntezą doświadczeń Autora i pierwszą próbą zainteresowania nimi czytelników. Kwestie egzystencjalne, życie codzienne, relacje z ludźmi i z przyrodą – wiersze te przedstawiają w zwięzłej formie, z humorem, bawiąc pomysłowością, refleksją i językiem (przykładem – doskonałe, czytane także wspak – palindromy).
Dla czytelnika pozostaje przy tym rozległe pole do rozwinięcia własnych interpretacji i ukrytych niejednokrotnie wątków.
Z całą pewnością mogę zaprosić do działającej na wyobraźnię i pobudzającej do przemyśleń lektury.
Monika Bukowska

>>czytaj fragment książki<<

POMARAŃCZOWA RZEKA

rzeka w górnym biegu
jest pomarańczowa

po obu brzegach
gaje z wyobraźni
rajskie
jak przed grzechem

nic do ukrycia
wąż łagodny w trawie
wśród kwiatów
waniliowej woni

dopiero przy ujściu
groźny trójkąt delty
i słone błękity

wszechmogący ocean
zjada pomarańczę



GEOGONIA

Atlantyda zapadła się
w filiżance neski
jeszcze przed wojną
jej drogocenny ląd
rozsnuł zamorskie aromaty
zanim lodowe góry cukru
wyobraziły niewyobrażalny
kataklizm
obserwowałem po wielokroć
w imię ojca który
wszechmoc zaklął
w srebrnej łyżeczce
senny demiurg
przed kolejnymi
aktami kreacji



GŁOSY

Liść opada – słyszę go.

Pierwsza gwiazda
wschodzi
– urąga mi,
po chwili
chór cały – wszystkie zgodnie.

Gwiazda
spada bezgłośnie.



PO SIEDMIOKROĆ – NIE


metodą usta-usta, ręka – rękę
– przekazywany sobie
przez specjalistów coraz bardziej
wyspecjalizowanych
– zaczynałem od zera nieistniejącego
zęba
aż po niemoc bezzębnych szczęk
międlących niejadalny
owoc
wraz z jego niezniszczalną pestką,
w której ta sama helisa
z nierozszyfrowanym zapisem
istoty
na metce
przy dużym palcu u nogi
nieegzystencjalnie
mi dynda
…a jakiś egzystujący
jeszcze dopisał:
„anatomów grupa
raz badała trupa
i doszli do wniosku,
że mu wisi na włosku,
co potwierdził Instytut Gallupa”

“Pallad” — druga z cyklu powieści, które łączy postać Horsta Blankenburga oraz jego współpracowników, rozgrywa się niemal współcześnie. Na rynku surowców strategicznych drożeje pallad będący obiektem spekulacji. Skomplikowana intryga zatacza szerokie kręgi od zachodniej Europy, przez Polskę, Rosję, aż po południową Afrykę. Horst Blankenburg i jego zespół starają się zniweczyć plany destabilizacji międzynarodowej gospodarki i pokrzyżować działania świetnie zorganizowanych i należących do społecznych elit aferzystów. Podobnie jak w poprzedniej powieści nie zabraknie też wątku melodramatycznego, gdyż równolegle do opisanych machinacji obserwujemy uczuciowe perypetie głównego bohatera.

Boudewijn Wilkins od kilku tygodni realizował plan nakreślony pewnej nocy w rezydencji swojego teścia niedaleko Hildesheim. Zadanie było skomplikowane, a jego skala przewyższała wszystko, co Wilkins robił w świecie finansów do tej pory. Najpierw musiał dość dyskretnie i rozkładając działania w czasie, spieniężyć część papierów wartościowych należących do Lukasa-Albrechta von Osterode, swojego teścia. Należało to robić małymi transzami, aby nie wzbudzać nadmiernego zainteresowania na rynkach finansowych. Te małe transze, czyli transakcje zazwyczaj opiewające na sto, dwieście lub nawet trzysta tysięcy dolarów lub euro, przeprowadzał na różnych giełdach, w kilkunastu krajach, przez różne banki, których klientem był Lukas-Albrecht. Jako makler mający stałe pełnomocnictwo od teścia ograniczał się po prostu do wydawania dyspozycji sprzedaży, a czasem — dla niepoznaki — kupował też niewielkie pakiety akcji czy obligacji. Wilkins działał na tyle skutecznie, że po dwóch miesiącach operacji na wydzielonych subkontach dysponował już kwotą ponad pięćdziesięciu milionów dolarów w kilkunastu bankach, w tym czterech szwajcarskich. Największą kwotę — ponad dwadzieścia osiem milionów dolarów denominowanych we frankach szwajcarskich — umieścił w Bankverein Zwirgl.
„Wartka akcja thrillera, która toczy się na wielu płaszczyznach, przykuwa uwagę. I choć każda z książek z cyklu jest samodzielną powieścią, to już polubiliśmy powracających głównych bohaterów”.
Anna Szulc

Urodziłam się w Paryżu. Ukończyłam filologię polską. Od kiedy pamiętam, literatura była moją pasją. Debiutowałam w roku 1967 fragmentem prozy w poznańskim „Nurcie”. Brałam udział w konkursach literackich, zdobywając I nagrodę w dziedzinie poezji i III w dziedzinie prozy w ogólnopolskim konkursie „Nad Kamienną”, wyróżnienie „O Laur Miedzianego Amora”, III nagrodę za powieść "Wędrowne ptaki", która była owocem doświadczeń z dzieciństwa, wydaną w zbiorze "Z tamtej strony drogi" przez Wyd. Spółdzielcze w 1989 r., II nagrodę za "Oazę" w Międzyuczelnianym Ogólnopolskim Konkursie „O Bursztynowy Kwiat Magnolii” w 1987 r. oraz nagrody w licznych konkursach poetyckich i literackich organizowanych lokalnie. Drukowałam też drobne opowiadania w gazetach o profilu literackim i społecznym. Niektóre z nich znalazły się w zbiorze "Czarne i złote". W sprzedaży jest również tom opowiadań "Kocie szlaki". Pod koniec 2018 r. wydano powieść "Tygiel". Rok później ukazały się w księgarniach internetowych: powieść "Sprzężenie zwrotne", saga "Medea z kraju Lechitów" oraz opowieść biblijna "Samotność" będąca wynikiem długich duchowych przemyśleń. Jedyna pogodna opowieść (bo moje pisarstwo jest nieco mroczne) to "Rękopis znaleziony na strychu", wyróżniona zresztą w Wydawnictwie Poligraf. Najnowszy utwór "Dawid" jest przygotowywany do druku przez Wydawnictwo Borgis. Jest to coś w rodzaju psychologicznego rozliczenia się króla Dawida z życiem na łożu śmierci. Zafascynował mnie ten władca nie tylko ze względu na swą niezwykłą karierę, ale głównie na fakt, że był poetą. Opublikowałam też tomik wierszy "Labirynty". Tom "Opowiadania z Pchlego Targu" wydany przez Wydawnictwo Astrum niebawem trafi do księgarń. Myślę, że "Pamiętne lata" mogę też uznać za utwór pogodny. Opinie o moim pisarstwie można znaleźć na stronie sztukator.pl oceniającej utwory literackie i propagującej je na rynku księgarskim.
Krystyna Jarocka

Czy zastanawiałeś się kiedyś, co naprawdę myśli narcyz? Co kieruje jego słowami, zachowaniami i decyzjami? A może jesteś lub byłeś w narcystycznym związku i czujesz, że tracisz rozeznanie w sytuacji?
"Pamiętnik narcyza" to nietypowe spojrzenie na zaburzenia narcystyczne. Zamiast nudnego akademickiego wykładu dostajesz pierwszoosobową narrację prowadzoną z perspektywy samego narcyza. To okazja, by zobaczyć, jak postrzega świat, co czuje w różnych sytuacjach społecznych i czy w ogóle odczuwa wyrzuty sumienia za swoje działania.
Narracja opiera się na wiedzy naukowej, w tym na klasyfikacji DSM-5, ale jest podana w przystępny, lekki sposób – bez nadmiaru fachowej terminologii. Pamiętnikowa forma i swobodny styl sprawiają, że książkę czyta się łatwo, a jednocześnie skłania ona do refleksji: czy warto ratować kogoś, kto wcale tego nie chce?
"Pamiętnik narcyza" pomoże Ci lepiej zrozumieć tych ludzi oraz dostrzec, co zyskujesz, a co tracisz, będąc w relacji z narcyzem. Pamiętaj – świadomość tego, co się dzieje, to pierwszy krok do wyrwania się z pułapki, którą zastawił na Ciebie narcyz.

Wydawać by się mogło, że będzie to opis całego czasu studiów, ale Autor przedstawił tylko ważniejsze epizody z tego okresu i skupia się na jednym roku nauki Andrzeja – ostatnim.

"Pamiętnik z włóczki" to urzekająca podróż zachęcająca Czytelnika do poszukiwania wartości wyższych – w Camino – w Drodze, która przywdziewa wiele szat. W Drodze przez życie i poznanie życia.
Autor opisuje swoją długą pielgrzymkę z ziemi niemieckiej do hiszpańskiej. I nie jest to tylko opis widoków i codziennych przygód, pokonanych odległości wzdłuż szlaków i miejsc, przeprowadzonych rozmów z napotkanymi pielgrzymami czy zawartych przyjaźni, które niewątpliwie wprowadzają Czytelnika w magiczny pielgrzymi świat, ale jest to przede wszystkim fascynujący zapis wędrówki ku sobie, w głąb ludzkiej duszy, czyli pokonanie własnej Drogi, którą – czy chcemy tego, czy nie – wędrujemy przez całe życie.
Niejednokrotnie nie jest to Droga prosta, gdyż piętrzą się na niej różne przeszkody. Co chwilę stajemy na rozstajach i dokonujemy pewnych wyborów. Ważne jednak, że mamy ten wybór, tę chwilę refleksji. Pielgrzymowanie zostało niejako wpisane w tę Drogę życia człowieka niezależnie od religii i wyznawanych wartości, gdyż Droga uczy akceptacji inności. To Droga dla wszystkich. Również dla Tych wątpiących i dla Tych poszukujących. To Droga do duchowej odnowy, może nawrócenia, odnalezienia właściwej ścieżki na przyszłość, podjęcia dobrych decyzji, wyproszenia konkretnych łask, zadośćuczynienia za życiowe błędy czy jeszcze czegoś innego... To Wiara jest drogą.
Książka autorstwa Krzysztofa B. Urbańskiego zawiera zatem sporo rozważań religijnych i filozoficznych, a wiersze, które przeplatają fabułę, niosące treści nie tylko uniwersalne czy ogólnoludzkie, ale też te głębsze, refleksyjne, mogą pomóc odkryć to, co w życiu nieznane, i zobaczyć to, co dobrze nam znane, ale w zupełnie nowy sposób.

Istnieje raj, zwany także niebem, całkowicie zgodny z prawami nauki. Pewnego dnia przybywa doń zarodek wskrzeszony jako piękna osiemnastoletnia dziewczyna. Zgodnie z przepisami obowiązującymi w raju Ewa otrzymuje opiekuna wybranego spośród tubylców. Jej opiekunką zostaje była cesarzowa Messalina, co gwarantuje liczne przeżycia określonego rodzaju. Narratorka powieści jest w tych sprawach bardzo niedoświadczona i musi przejść przyśpieszoną edukację. Jednocześnie Ewa pragnie zachować swoje dziewictwo dla kogoś, kogo pokocha. Czy w tych warunkach to się jej uda?

***

W pewnym momencie usłyszałam za sobą pozdrowienie wydane niskim kobiecym głosem: – Cześć, siostrzyczki! Wy też na sabat?
Odwróciłyśmy się i zobaczyłyśmy lecącą także na miotle brunetkę w wieku dwudziestu jeden lat.

***

Ludziom, którzy w dwudziestym pierwszym wieku (poszukując taniej sensacji i nie mogąc wymyślić nic oryginalnego) oskarżali Jana Pawła II o tolerowanie czy nawet ochronę pedofilów w sutannach, radzę przeczytać rozdział jedenasty tej powieści.  

***

Możesz także nabyć inną książkę tego autora zatytułowaną "Szkoła gwałcenia".