Wydawnictwo Poligraf

Wiersze w "Tkance świata" są wynikiem obserwowania w zadziwieniu, jak funkcjonuje świat, a w nim człowiek, w jak różnych formach przejawia się życie, choć wywodzi się z jednego źródła, bez względu na to, jak je nazwiemy – Absolutem, Energią czy Naturą.

Czy wyznawanie grzechów podczas spowiedzi otwiera nam bramy raju, czy może niczego nie wnosi w nasze życie?

„Tolerancja” podejmuje temat dyskryminacji, molestowania i mobbingu, ale w bardzo niecodzienny sposób. To nie są historie z rodzaju #metoo, to opis konfliktu, wzajemnie sprzecznych dążeń, chęci dominacji i tragedii. Autor, jak poprzednio, w fabułę wplata wątki publicystyczne, redagowane wyraźnie z pozycji konserwatywnych. Czytając „Tolerancję”, nie spodziewajcie się politycznej poprawności, oczekujcie kontrowersji. Pamiętajcie jednak, że wszystko, co przeczytacie, to fikcja.
Najkrótsza recenzja jednego z pierwszych czytelników: „Duża szansa na skandal!”.

Jarosław Kaczyński, rocznik 1972, żonaty, trójka dzieci. Ukończył Akademię Ekonomiczną we Wrocławiu. Pracuje jako dyrektor regionalny w ogólnopolskiej firmie handlowej. W roku 2013 wydał minipowieść political fiction „Zabijajcie polityków”.

Tomargos jest wewnętrznym światem tych,
którzy pragną naprawdę kochać
i dążyć do spełnienia swoich marzeń,
przekraczając granice rzeczywistości.
Jest wyspą miłości,
na której wszystko jest możliwe,
gdy wierzy się w siebie.
Pozwala to na otwarcie się człowieka
 i uświadomienie sobie tego,
że w dążeniu do miłości
nigdy nie jest się samym, bo wszechświat
potajemnie układa wszystkie puzzle w całość.
Jest jak Bóg spełniający życzenia w odpowiednim czasie.
Ważne jest zatem, żeby precyzyjnie określać swoje pragnienia,
bez otwartych furtek zwątpienia.
W stuprocentowej pewności iść swoją drogą
w kierunku światła,
nawet gdy inni go nie widzą.
Alegoryczny pamiętnik zakochanych,
którzy coraz bardziej wnikali
w głębię własnych dusz.
Dzięki temu na płaszczyźnie duchowej
kształtowali swój umysł,
docierający coraz bardziej
do sensu pobudzania wyobraźni
urzeczywistniającej pragnienia.

Margot Miraż - pisarka, poetka i malarka. Z wykształcenia pedagog terapeutyczny. Z zamiłowania podróżniczka odkrywająca piękne zakątki świata. Podróżująca także w głąb siebie i drugiego człowieka.

„Szykuję się do walki”
– właśnie tymi słowami pragnę rozpocząć mój tomik poezji.
Bo czym tak naprawdę jest życie, jak nie walką
o egzystencję, o emocje, o własną duszę.
Drogi czytelniku, jestem pewien, że po przeczytaniu moich wierszy odnajdziesz w nich również siebie.

Tomik zawiera utwory przepełnione wiarą, pokorą i miłością. Wiersze powstawały w emocjach, w momencie natchnienia, czasami zupełnie niespodziewanie, prosto z serca, dlatego są tak autentyczne i szczere, a jednocześnie łatwe w odbiorze. Dobre na chwilę wytchnienia po pracowitym dniu, i dla dużych, i dla małych, po prostu dla wszystkich!
W książce znajdują się też przepiękne rysunki dzieci, którym autorka dedykuje swe utwory.

ŻYCIE DAREM JEST
ŻYCIE DAŁ NAM BÓG, NASZ BOSS.
TY MI DAŁEŚ ŻYCIE, PANIE,
NIECH WIĘC TAK SIĘ STANIE,
JAK TY TEGO CHCESZ,
TWOJA WOLA JEST NAJLEPSZA,
NAJDOSKONALSZA I NAJCUDOWNIEJSZA.

TROSKI MOJE, SMUTKI I RADOŚCI
SKŁADAM NA TWE RĘCE,
NIE CHCĘ PŁAKAĆ JUŻ WIĘCEJ.

CHCĘ SIĘ ŚMIAĆ, CHCĘ BYĆ WESOŁA,
CHCĘ UŚMIECHEM SWYM
ZARAŻAĆ WSZYSTKICH WKOŁO.
(fragment)

Miniony rok (2022) przejdzie do historii i zostanie zapamiętany przez potomnych nie ze względu na kolejny rok epidemii COVID-19, nie ze względu na światowy kryzys ekonomiczny i energetyczny, który być może ma dopiero swój początek, i w końcu nie ze względu na plagę wielohektarowych pożarów lasów i łąk oraz letnich upałów wysuszających koryta wielkich rzek.
Rok ten będzie wspominany przez potomnych, a także podręczniki do nauki historii, jako rok pełnoskalowej agresji Federacji Rosyjskiej, rządzonej przez Władimira Putina, na Ukrainę. Będzie to dla wszystkich Europejczyków rok największej wojny na ich kontynencie od zakończenia – 77 lat wcześniej – II wojny światowej. Będzie to rok wspominany jako czas, kiedy to miliony Europejczyków było zmuszonych przypomnieć sobie okropieństwa działań wojennych i widzieć ich skutki na własne oczy. Demony, które, jak mniemano, były już dawno uśpione, powstały na nowo z olbrzymią siłą.
Powstanie powieści miało na celu w przystępny i zabawny sposób wyszydzenie ideologii komunistycznej i nieco przejaskrawione ukazanie jej wad. Powieść ta ma formę pamiętnika spisywanego z dłuższej perspektywy czasowej, z narracją w pierwszej osobie. Fabułę powieści stanowią losy jej głównego bohatera Władimira Iwanowicza Wojakowa, które zostały nierozerwalnie połączone z losami Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich.

"Trainspotting po polsku" to zarówno biografia autora, jak i niejako historia polskiej narkomanii od końca lat 60. do połowy lat 90. XX wieku. Opisując swoje życie, autor pokazuje, jak traumatyczne przeżycia z dzieciństwa mogły wpłynąć na późniejsze wydarzenia. Co doprowadziło go do tego, że stoczył się na samo dno. Pobyty na oddziałach zamkniętych, w szpitalach i na „odwykach” z jednej strony w brutalny sposób obnażają warunki ówczesnej służby zdrowia, z drugiej zdradzają metody narkomanów, którzy za wszelką cenę próbują uniknąć poddania się leczeniu.
Książka dedykowana pamięci tych, których narkotyki zabrały z tego świata, oraz ich rodzinom i bliskim. A także tym, którzy spętani nałogiem, nie widzą wyjścia – aby dała im odrobinę nadziei na wolne od narkotyków życie w czystości.

Czekanie na lepsze czasy to tak jakby trwać w zawieszonej czasoprzestrzeni.
To, co myślimy, że nadejdzie, może nigdy nie nadejść.
Oczekiwanie na coś bezterminowo jest naiwną projekcją bezproduktywnych życzeń.
Wyczyść je i zacznij żyć.

Urodziłam się 6 października 1953 r. Marzyłam, by zostać laborantką, ale los skierował mnie na inną drogę. Ukończyłam technikum terenów zieleni, bo kwiaty to moja pasja. Myśl o pisaniu istniała zawsze gdzieś we mnie, a owocem tego były pierwsze wierszyki, pierwsze refleksje. Dzisiaj, gdy do nich wracam, wydają się takie nieposkładane. Ale to były początki. Potem odeszła moja mama i powstał wiersz, który miał uciszyć ból po jej stracie. Następnie dom, rodzina, dzieci... To im poświęciłam sporo mojego życia. Dzięki córce powstały pierwsze bajki wierszowane, które – bardzo na to liczę – w niedługim czasie zobaczą światło dzienne. To ona była i jest nadal moim natchnieniem.

Zofia Sekuła - emerytowany nauczyciel akademicki. Do dzisiaj czynny ekspert w zakresie zarządzania. Autorka sześciu monografii na temat zarządzania zasobami ludzkimi, wynagradzania i motywowania pracowników oraz prawie dwustu artykułów, promotorka ponad trzystu pięćdziesięciu  prac magisterskich. Pracoholik, osoba o głębokiej empatii, przez całe życie pomagająca innym. Poza pracą interesuje się malarstwem, poezją, teatrem, ogrodami, operą i ochroną środowiska, a szczególnie tygrysów. Uwielbia podróżować po świecie.

Dlaczego upadł polski system obrony przeciwrakietowej  „Tarcza Polski”?
W jakim celu odtajniane są akta IPN-u?
Do czego służy elitom okultyzm?
Czy czarna arystokracja to jedynie wymysł teorii spiskowych?
Czy Polska przygotowana jest na wypadek ataku terrorystycznego?

Młoda dziennikarka jest świadkiem niepokojących zdarzeń, które doprowadziły do upadku polskiego systemu obrony przeciwrakietowej „Tarcza Polski”. Do politycznej gry wykorzystywane są dokumenty zdeponowane w Instytucie Pamięci Narodowej. Osobą, która może jej pomóc w zrozumieniu tych wydarzeń, jest były oficer wywiadu wojskowego, którego działalność wywiadowcza doprowadziła do zakonspirowanych elit praktykujących starobabiloński okultyzm. Pendrive z jego wspomnieniami jest źródłem cennej, ale i niebezpiecznej wiedzy.

Bożena Wojtowicz – obecnie jestem ciocią gromadki dzieci, dla których wymyślam i którym opowiadam bajki do snu :) Lubię czytać literaturę piękną, zwłaszcza powieści. Mam słabość do słodyczy i caffé latte, uwielbiam podróże – zwiedzanie nowych miejsc i ludzi z poczuciem humoru :)

„Trzy bajki z morałem” to mały zbiór rymowanych bajek, które nie tylko uczą, ale też bawią. Ich zadaniem jest wywołanie uśmiechu na twarzy dzieci oraz nauka – wyciągnięcie wniosków wynikających z postępowania i przygód bohaterów. Dlatego gorąco zachęcam zarówno Was, Drogie Dzieci, jak i Waszych Rodziców do ich przeczytania.

Powieść obyczajowa z wątkiem kryminalnym, nie tylko dla kobiet.
Joanna wraca do pracy po dramatycznych wydarzeniach sprzed kilku miesięcy. Prowadząc śledztwo w sprawie zabójcy księgowych, staje oko w oko z demonami przeszłości oraz zaskakującym wyznaniem bliskiej współpracownicy, które jest początkiem lawiny kolejnych kłopotów, niedomówień i tajemnic. Czy ta relacja przetrwa tę próbę?

Małgorzata Podstawna - finansista w międzynarodowych korporacjach, początkujący trener biznesu. W wolnym czasie lubi grać w gry planszowe, czytać książki i oglądać seriale, najchętniej kryminalne. Interesuje się psychologią i coachingiem. "Trzy trupy" to jej debiut powieściowy.

Niezwykła przyjaźń dwóch aktorek. Dojrzałych, mądrych, wrażliwych. W tle ich rodziny i osoby drugiego planu zmagające się nie tylko z codziennością, lecz także z niespodziewanymi wydarzeniami. Oczekiwanie na miłość, rozczarowanie, szczęście…
Są i mężczyźni… Jeden wspaniały z nieuzasadnioną niską samooceną, inny, który nosi w sobie cierń pamięci zdrady. Snob uważający, że wszystko może mieć za pieniądze. Nastolatek, który dzięki młodzieńczej miłości zakończy wojnę z matką. Bezdomny z wdziękiem i bezpańskim psem, obaj przygarnięci przez czułą kobietę.
Jest w tej powieści przyjaźń, miłość, potrzeba bliskości, ból. Ale jest też wielka siła kobieca, która po zadanym przez los ciosie każe się podnieść i iść dalej wyznaczoną drogą. I sięgnąć po zrealizowanie dawnego marzenia.

Wanda Majer-Pietraszak - aktorka, autorka powieści: "Czy pani jest żoną tego aktora…?!", "Kwitnący krzew tamaryszku", "Dom i dalekie ścieżki", "Cztery pory roku Heleny Horn", "Srebrny Widelec", "Pejzaż nocnych rozmów" oraz kilku tomików wierszy, słuchowisk radiowych i tekstów piosenek. Współautorka serialu TV "Siedlisko". Mieszka z mężem pod Warszawą.