Wydawnictwo Poligraf

Marian Tadeusz Karaś urodził się w 1950 r. w Kotowej Woli pod Tarnobrzegiem. Absolwent archeologii i dziennikarstwa podyplomowego UJ. Satyrą zajął się, począwszy od 1984 r. minionego stulecia, kiedy to z przyczyn politycznych nie mógł już uprawiać zawodu reportażysty. Do dziś publikował swoje fraszki i aforyzmy w ponad 30 tytułach krajowych, w tym m.in. w „Przekroju”, „Szpilkach”, „Ulicy Wszystkich Świętych” i „Karuzeli”. Laureat Ogólnopolskiego Konkursu Satyrycznego „Uzdrawianie śmiechem” z 1988 r. W 1995 r. wydał zbiór fraszek, aforyzmów i limeryków "Igraszki satyra". Dwanaście lat później w formacie PDF ukazał się w internecie zbiór jego aforyzmów zatytułowany "Zamyślenia z myślenia".
Jak na satyryka przystało, od lat współpracuje z… kenijskim (acz polskojęzycznym) portalem internetowym SięMyśli (www.siemysli-ke.info).

Koryna już jako małe dziecko poznała mroczną stronę życia. Od najmłodszych lat doświadczała przemocy, głodu i poniżenia, lecz się nie poddała. Uznała, że życie takie po prostu jest. Za każdym razem, gdy wydawało jej się, że już będzie lepiej, los znów traktował ją okrutnie. Ale nauczyła się bronić. Jako niemowlę została oddana do klasztoru, gdzie doznała cierpień i upokorzeń. Później posłano ją do domu dziecka, gdzie musiała walczyć o swoje. Następnie znalazła się w poprawczaku, gdzie spotkała się z falą. Trafiła też do więzienia.
Po tragicznej śmierci przyjaciółki postanowiła za wszelką cenę znaleźć i ukarać jej oprawców. Rozpuszczeni synalkowie bogatych i wpływowych rodziców uważali, że bez żadnych konsekwencji mogą krzywdzić innych, bo ojcowie zawsze wyciągną ich z najgorszych tarapatów. Nie spodziewali się jednak, że będą mieli do czynienia z przeciwnikiem, który w wyrafinowany sposób zmieni ich życie w koszmarny taniec ze śmiercią.
A sprzymierzeńcami Koryny okażą się śmiertelnie groźne pająki…

Istoty zwane Darwalami już trwale zadomowiły się w bajkowym świecie dzieci. Świadczą o tym wypowiedzi młodych czytelników lub ich rodziców. Cytat pochodzi od czytelnika ze Szwajcarii: „Jesteśmy zakochani w tych bajkach. Olek chciał nawet, żebym mu przy obiedzie czytała”.
A to z rozmowy telefonicznej z tatą chłopca z okolic Śremu: „Antoś się pyta, czy jest już drugi tom książki o Darwalach”.
Potwierdzam, jest kolejny tom opowiadań o przygodach niesamowitych Darwali, które zamieszkują lasy w okolicach Ślesina, Lichenia, Sompolna we wschodniej Wielkopolsce. Mam nadzieję, że już wkrótce będą tak popularne jak smerfy, gumisie czy Muminki.

„Wszyscy stali przed wejściem do ciemnego pomieszczenia.
– Kto ma odwagę i pierwszy wchodzi? – zapytał Wesolutek.
– Ten, kto znalazł te drzwi – odpowiedział Malutek. (…)
Wesolutek wszedł i zniknął w ciemnościach. Słychać było tylko jego kroki.
– Ooooo! – wrzasnął nagle przestraszony Darwal”.

Życzę sobie po cichutku, żeby książka "Mała księga Darwali" spodobała się młodym czytelnikom tak jak wcześniej wydane opowiadania "Darwale i magiczne lustra".
I to nie koniec przygód Darwali, niebawem bowiem ukaże się "Księga Darwali".
Przyjemnej lektury!
Maciej Sobczak

Książka "Słowa przyjemne i nieprzyjemne w dotyku" to debiut literacki autorki.
Tomik zawiera zbiór 40 wierszy o różnej tematyce. Są one autentyczne i pełne emocji.
Autorka stawia w utworach pytania retoryczne.
Wiersze są pisane „atramentem płynącym z serca”.

"Opowiadamy o emocjach" to książka przeznaczona dla dzieci i rodziców. Została stworzona po to, aby dzieci mogły zrozumieć emocje, które przeżywają na skutek różnych codziennych sytuacji. Pytania znajdujące się nad każdym opowiadaniem mają im ułatwić swobodne wyrażanie swoich myśli, z kolei ilustracje mają je zachęcić do ich analizowania.
To pozwala uświadomić dzieciom, jak można czuć się w danej chwili. Rodzice zaś mogą jeszcze lepiej zrozumieć swoje pociechy, pomagając im obnażać poszczególne emocje i prowadząc z nimi konwersacje na tematy zamieszczone w książce.

Laura Baucz – z wykształcenia nauczycielka języka angielskiego oraz studentka psychologii. Jest pasjonatką badań nad emocjonalnością dziecięcą i zaburzeń człowieka dorosłego. Od lat pracuje z dziećmi, pomagając im w cięższych chwilach, chcąc lepiej je zrozumieć. Czas wolny spędza na tworzeniu metod ułatwiających naukę języków obcych oraz pisze książki.

Alicja Joniec – mieszka i pracuje od 10 lat w Norwegii, studentka psychologii. Mama dwójki dzieci, pasjonatka psychologii dziecięcej oraz zaburzeń człowieka dorosłego. Na co dzień czerpie ogrom inspiracji z obserwacji swoich pociech w domu. Tworzy gry i zabawy planszowe dla najmłodszych.

"Zaczarowane paputki i złote drzewo" Alicji Owsianik to opowieść dla dzieci o przyjaźni, lojalności i sile więzi rodzinnych.
Siedmioletni Jaś od kilku tygodni choruje. Nie czuje się dobrze, męczy go gorączka. Odwiedza go dziadek i przynosi mu nowe kapcie – może magiczne?
By umilić wnukowi czas choroby, zaczyna opowieść o zaczarowanych paputkach.
Jej bohaterami są Księżniczka Niechciana i Książę Opuszczony oraz ich synek Lucjusz.
Zanim jednak młodzi rodzice powitali na świecie synka, na progu swego domu znaleźli wilcze szczenię.
Jak się wkrótce okaże, ma ono odegrać wielką rolę w życiu rodziny.

Jacek Józef Chyliński – polski ekonomista, poeta, pisarz.
Absolwent uniwersytetów w Łodzi i w Warszawie. Wieloletni menedżer ochrony zdrowia. Autor tomików poezji "Rozmowy z czasem" i "Guliwer" oraz licznych publikacji.
Jego debiut literacki to biograficzna książka "Prawa, których nie da się pokonać". Potem ukazał się "Dybuk". "Strażnik" jest trzecią książką autora.

„Urodziłam się w Waldenburgu, w rodzinie żydowskiego jubilera. Powodziło nam się znakomicie. Moja rodzina była całkowicie zasymilowana, dzieciństwo miałam wspaniałe. Wszystko zaczęłam tracić po tysiąc dziewięćset trzydziestym piątym roku. Pięć lat później moja rodzina przebywała już w obozie, a cały majątek przejęło państwo. Ledwo skończyłam czternaście lat, to było prawdziwe piekło. W czterdziestym drugim już nie miałam rodziny, zostałam sama. Myślałam, że nie przeżyję. W styczniu czterdziestego piątego roku trafiłam z Gross-Rosen do KL Waldenburg, on znajdował się w dzielnicy Gaj. Na początku marca zaprowadzono mnie do wydziału politycznego w obozie i zaraz potem trafiłam do pokoju kierownika. Miałam dziewiętnaście lat i myślałam, że tym razem to już koniec. Za biurkiem siedział Hugo Krauze w mundurze SS”.

Ta pozycja Cię zrelaksuje, wskaże drogę w trudnej rzeczywistości, obudzi, poprowadzi, uzmysłowi, sprowokuje, wyjaśni Ciebie i Tobie.
Jest to nowatorska powieść fantasy, która jednocześnie odnosi się do naszych czasów i naszej rzeczywistości. To początek drogi ku światłu wśród toczącej się codziennie walki zła z dobrem. Etap poznania i otwarcia umysłu na to, co było, jest i może być.
Walerus Majus jako Ziemianin pojawił się wśród Was kilkanaście dni po wybraniu na papieża Polaka.
Żyje w trzech wymiarach i dostrzega pozostałe, jest głodny poznania tego, co jest poza ziemskim poznaniem i nauką sensu stricto.
Próbuje pomóc dobru w walce ze złem mimo własnych złośliwości i ułomności. Poszukuje harmonii i płynnego powrotu z ziemskiego bytu (awatara) do wiecznej bytności poza czasem i poza przestrzenią w pełnym poznaniu i pełnej świadomości.
Zapraszam do lektury! Im więcej będzie czytelników, tym większa szansa na „wizualizację” powieści.

Czy możliwa jest przyjaźń z kimś, kogo inni nie widzą? Z kimś, kogo inni nie słyszą?
Tak, ale to była…
• przyjaźń, która zniszczyła kilka lat mojego życia,
• przyjaźń, która nie była prawdziwą przyjaźnią,
• przyjaźń, którą zapamiętam na zawsze…
Sukces, perspektywa lepszego życia, pewność siebie, radość – takie obietnice otrzymałam od mojej nowej „przyjaciółki”. Przysięgała, że dotrzyma słowa i że tylko z nią będę szczęśliwa. Uwierzyłam jej… Rady anoreksji wydawały mi się bardzo pomocne. Byłam pewna, że dzięki nim zbuduję życie, o jakim zawsze marzyłam. Ale czy tak się stało? Czy nie za szybko jej zaufałam?
Opowiedziałam swoją historię po to, aby ostrzec inne młode osoby lub pomóc tym, które obecnie walczą. Książka jest skierowana do wszystkich, którzy mają problem z akceptacją siebie i błędne przekonanie o tym, że ich wartość zależy od wyglądu. To trudne wyznanie przedstawiające na moim przykładzie nie tylko rozwój zaburzeń odżywiania, lecz także to, jak zmienia się obraz naszego ciała i jaką „siłę” daje nam głód.
Trzymasz w ręku moją historię. Trzymasz w ręku najlepsze, moim zdaniem, lata życia – młodość, która niestety nie była taka, jaką sobie wyobraziłam, będąc dzieckiem.
Smutek, płacz, rozczarowanie, żal, niemoc, wyczerpanie – tymi słowami mogę opisać moją przeszłość. NIECH BĘDZIE ONA DLA MNIE I DLA CIEBIE LEKCJĄ. Nie popełnij tych błędów, które ja popełniłam!
„Co według mnie jest najważniejsze w walce z chorobą? Patrząc na moje doświadczenia, mam tylko jedną odpowiedź: …”

"Wiersze edukacyjne dla dzieci" to zbiór krótkich i rozwijających wyobraźnię historyjek napisanych w formie wierszy. Część z nich powstała na bazie osobistych doświadczeń, a inne z myślą o tym, żeby w przystępny dla dzieci sposób przekazać podstawową wiedzę z różnych dziedzin nauki, jak matematyka, język polski, geografia, plastyka, biologia itp. Te wiersze pobudzają wyobraźnię, angażują do pracy, rozśmieszają i w głowie zostają.

Wie Pan, kiedy Arcanus patrzy tak na mnie spode łba, kiedy widzę jego czujne, zimne spojrzenie, za­czynam się go naprawdę bać. A najgorsze, że TEN STRACH MA MOJE OCZY! Rozumie Pan!? Przecież patrząc w twarz awatara, PATRZĘ JEDNOCZEŚNIE NA SIEBIE. I wtedy boję się najbardziej… W takim stanie jestem bliski załamania. Przestaję wierzyć w na­byte tutaj umiejętności, a tylko rozpaczliwie wyglądam jakiejkolwiek pomocy z zewnątrz, choć nie mam po­jęcia, skąd, od kogo i w jaki sposób mogłaby nadejść.
* * *
W "Arcanusie" autor uchyla drzwi do tajemniczego i pełnego niespodzianek świata, jakim jest cyberprzestrzeń, czyli rzeczywistość wirtualna. Czyni to z pomocą pewnego skłonnego do ryzyka i przygód nastolatka – fana Internetu i gier komputerowych, który gotów jest na każde ryzyko, byle tylko móc sprawdzić, co się kryje w labiryncie sieci i poza wirtualnym horyzontem…
Jego pomysłowość, wiedza komputerowa i młodzieńcza skłonność do ryzyka uwięziły go pewnego dnia w głębinach sieci na skutek pułapki zastawionej przez awatara, czyli elektronicznego dublera – nieopatrznie stworzonego przez młodego komputerowego geniusza. Wynikające z tego dramatyczne przeżycia dostarczają nie tylko jemu dreszczu emocji, o czym nietrudno będzie się przekonać wszystkim sięgającym po tę książkę czytelnikom.

Wojna to zorganizowana walka zbrojna między państwami, narodami lub grupami społecznymi, trwająca dłuższy czas, prowadzona zwykle w celu zdobycia panowania na określonym terytorium. Z kolei operacje specjalne to działania przeprowadzane we wrogim lub politycznie wrażliwym środowisku dla osiągnięcia celów o charakterze militarnym, politycznym, informacyjnym i/lub ekonomicznym, z wykorzystaniem środków, którymi nie dysponują siły konwencjonalne.
Jesteśmy świadkami potężnego konfliktu zbrojnego toczącego się tuż za naszą granicą. Jedni postrzegają go w kategoriach wojny, inni – wojskowej operacji specjalnej. Dla tych, którzy tam żyją i umierają – te słowa nie mają znaczenia. Przyszło im egzystować wśród świstu kul, huków bomb. Wielu z tych, których kochali i znali – wyjechało lub zginęło.
A świat patrzy. I kłóci się, czy uznać Rosję za kraj terrorystyczny, czy też tylko wrogi… Czy działania w Ukrainie mają charakter wojenny, czy też operacji specjalnej… Wiele lat temu w Rwandzie doszło do wojny domowej między Hutu i Tutsi… Kiedy jedni ginęli od maczet, kul i noży, cywilizowany świat się kłócił, czy ma do czynienia z ludobójstwem, czy też z eksterminacją… Gdy w końcu ustalił, jaką terminologię ma stosować – nie było już kogo ratować.
Autor książki jest bacznym obserwatorem zdarzeń, które mają miejsce za naszą wschodnią granicą. I nie obawia się mocnego komentarza, czasem dosadnego, a czasem niewygodnego. Nie każdy musi się z nim zgodzić, nie każdemu jego opinia musi się podobać. Ta książka jest wytworem dzisiejszych czasów, a jej autor – ich pilnym uczniem.

"Opowiadania, facecje, anegdoty i jeden esej" to zbiór 24 tekstów bardzo zróżnicowanych tematycznie. Łączy je w zasadzie tylko to, że podane są prozą, a inspirowane przede wszystkim realem, choć nie tylko. Niektóre próby mają wydźwięk surrealistyczny, poprzetykane są fatalizmem i spirytualizmem, proponując tym samym gamę różnorodnych emocji, zadziwienia oraz wzruszeń.

Adam Paluch, ur. w 1943 r. na Podolu, emerytowany profesor antropologii kultury Uniwersytetu Wrocławskiego specjalizujący się w etnobotanice i medycynie niekonwencjonalnej. Pasjonuje się także zagadnieniami epistemologicznymi i metodologicznymi w naukach humanistycznych oraz diarystyką. Ma słabość do jazzu, havan, kotów i dobrej literatury. Ostatnio wydał "Dwie sagi galicyjskie" (2018).

Jakie przygody mogą spotkać turystę w dzisiejszych czasach? Próba wywiezienia za miasto w Bangkoku?
Ta niezręczna sytuacja, kiedy zamiast do salonu masażu wejdziecie z żoną do burdelu…?
Kieszonkowiec przyłapany na gorącym uczynku w mediolańskim metrze…?
Co zrobić z Sycylijczykiem, którego strzała Amora ugodziła tak niefortunnie, że zakochał się w twojej własnej żonie?
Te wizje, kiedy pierwszy raz w życiu zjarasz się w Amsterdamie…  
Te i inne przygody zebrane w formie książeczki na jeden wieczór w zabawny sposób ukazują nie tylko niebezpieczeństwa czyhające na podróżującą parę.

Paweł Wagner – grafoman niespełniony, kronikarz chaotyczny, sarkastyczny wielbiciel czarnego humoru. Książki, podróże i ludzie – bez nich nie potrafi żyć.

Drogi Czytelniku, pozwól, że pokażę Ci, jak proste słowa tworzą mój poetycki wszechświat. Ten tomik to historie – moje i cudze – pisane tak zwyczajnie, by uchwycić to, co ważne i warte opowiedzenia.
To głos niewypowiedzianej dotąd ciszy. Są tacy, którzy nie lubią ciszy, a dla niektórych cisza to cały ich świat i najgłośniejszy krzyk. To świetni obserwatorzy. Zapraszam Cię więc, Drogi Czytelniku, na spacer po snutych przy świetle księżyca refleksjach i wersach inspirowanych ludźmi. Przeczytaj moją ciszę.

Życzę Ci, abyś odnalazł to, czego szukasz.

Instagram: @SkrawkiPoezji