Wydawnictwo Poligraf

Dorothy GUSTAMORE dzieli się kulinarną pasją i doświadczeniem z wielu podróży do Włoch i Francji. Te kraje, pełne miłości do kuchni, stały się inspiracją dla jej książki. Znajdziecie tutaj fantastyczny zbiór przepisów, wskazówki do kulinarnej podróży po Włoszech i Francji, w śródziemnomorskie klimaty. Każda wyprawa do tych krajów była dla niej kolejnym natchnieniem. Dania opierają się na tradycyjnych przepisach wzbogaconych licznymi zmianami, tak aby były proste i smaczne. Znajdziecie tu zarówno klasyki, jak i nowe interpretacje. Najważniejszym jednak przesłaniem tej książki jest to, że każdy może gotować z dużą łatwością.
Smacznego i mam nadzieję na kolejne spotkania.

Niech tytuł książki będzie inspiracją do początku zdrowego trybu życia.

Jorg – legendarny śląski wojewoda. Przedwojenny poseł BBWR i powojenny poseł PZPR. Powstaniec śląski i żołnierz armii gen. Berlinga. Wiceprzewodniczący Rady Państwa, który nie podpisał dekretu o stanie wojennym. Inicjator budowy wielu historycznych obiektów na Górnym Śląsku – Stadionu Śląskiego (nazywanego kotłem czarownic), Spodka czy wieżowców, tzw. kukurydz i gwiazd.
Czas trudny i tragiczny dla Górnego Śląska – powstania, plebiscyt, podział, migracje, druga wojna światowa, tragedia górnośląska, wypędzenia, repatriacje i intensywna komunistyczna industrializacja. Kocioł, w którym mieszają się ludzie z różnych stron świata. W tle historia wielkich meczów piłkarskich – przedwojennych i powojennych. Co działo się na boisku, wiadomo. A na trybunach?
Trzecia część 200-letniej historii Górnego Śląska (1781–1985) wplecionej w życiorysy trzech osób, Karola Goduli ("Zostać milionerem", wyd. 2010 i 2014), Guido Henckel von Donnersmarcka ("Życie skandalisty", wyd. 2013) i Jorga.

Wiele światów, wiele wymiarów, wiele kultur, wielu bohaterów, a przy tym cały pejzaż cech ludzkiej osobowości. Lecz jedna wojna. Wojna o wpływy, władzę, bogactwo, lepsze życie obywateli. Co mają do powiedzenia świadkowie? Czy uda ci się rozwiązać zagadkę: kto jest kim i po czyjej stronie stoi, o co walczy? Wykryj szczegóły, łącz fakty, nie daj się zwieść tym, że zawsze dobro zwycięża.
"Wojna o wymiary" to powieść wielowymiarowa. Autor doskonale łączy świat realny ze światem fantastycznym, przeszłość z przyszłością. Lektura tej książki to doskonały wybór, nawet dla najbardziej wymagających czytelników. Nie nuży, a wciąga, zapewniając pokaźną dawkę inteligentnej rozrywki.

Jak wygląda świat, gdy wojna się kończy? Co dzieje się z bohaterami, gdy odgłosy walki cichną? Czy wygrana z wrogiem jest gwarancją „żyli długo i szczęśliwie”?

Wojna to zorganizowana walka zbrojna między państwami, narodami lub grupami społecznymi, trwająca dłuższy czas, prowadzona zwykle w celu zdobycia panowania na określonym terytorium. Z kolei operacje specjalne to działania przeprowadzane we wrogim lub politycznie wrażliwym środowisku dla osiągnięcia celów o charakterze militarnym, politycznym, informacyjnym i/lub ekonomicznym, z wykorzystaniem środków, którymi nie dysponują siły konwencjonalne.
Jesteśmy świadkami potężnego konfliktu zbrojnego toczącego się tuż za naszą granicą. Jedni postrzegają go w kategoriach wojny, inni – wojskowej operacji specjalnej. Dla tych, którzy tam żyją i umierają – te słowa nie mają znaczenia. Przyszło im egzystować wśród świstu kul, huków bomb. Wielu z tych, których kochali i znali – wyjechało lub zginęło.
A świat patrzy. I kłóci się, czy uznać Rosję za kraj terrorystyczny, czy też tylko wrogi… Czy działania w Ukrainie mają charakter wojenny, czy też operacji specjalnej… Wiele lat temu w Rwandzie doszło do wojny domowej między Hutu i Tutsi… Kiedy jedni ginęli od maczet, kul i noży, cywilizowany świat się kłócił, czy ma do czynienia z ludobójstwem, czy też z eksterminacją… Gdy w końcu ustalił, jaką terminologię ma stosować – nie było już kogo ratować.
Autor książki jest bacznym obserwatorem zdarzeń, które mają miejsce za naszą wschodnią granicą. I nie obawia się mocnego komentarza, czasem dosadnego, a czasem niewygodnego. Nie każdy musi się z nim zgodzić, nie każdemu jego opinia musi się podobać. Ta książka jest wytworem dzisiejszych czasów, a jej autor – ich pilnym uczniem.

„Nawet głupi ma swoją opowieść i warto jej posłuchać”… Przedstawiam tu świat, którego nie znają politycy, prawnicy, lekarze, księża czy inne osobistości, o których się mówi, które są na świeczniku. Opisuję przygody człowieka z nizin, szaraczka, jakich wielu wśród nas, który nie wstydzi się przyznać do błędów i potknięć, który poznał inny smak życia – ten bardziej pikantny, może zwariowany, ale prawdziwy – i nie boi się o tym mówić… Marszałek Piłsudzki powiedział kiedyś: „Kto nie był buntownikiem za młodu, ten jest świnią na starość”. I ta opowieść jest opisem buntowniczych i prawdziwych przeżyć autora.

Sandra Dębska. Filolog angielski z wykształcenia, a prywatnie – marzycielka, cudowna mama, ukochana żona, pasjonatka życia. Łącząc obowiązki wytrwałej mamy Teodora ze sprawami służbowymi, napisała bajkę o Wojtku stroicielu. Znając proces renowacji pianin i fortepianów od podszewki, postanowiła opisać i przybliżyć świat tych magicznych instrumentów najmłodszym czytelnikom, proponując to w przyjemnej, rymowanej formie. Główny przekaz bajki, jest jednak nieco inny – autorka stara się przekonać najmłodszych czytelników o tym, jak istotna w naszym życiu jest pasja, która inspiruje i motywuje do twórczego działania. Pasja, która w zupełności zmienia jakość życia na bardziej interesujące i pełne szczęścia! Wszystko to podane w formie pobudzającej wyobraźnię małych czytelników i okraszone pięknymi ilustracjami. Żyjcie pełnią życia i jak się da najowocniej! Przytulam Was, Sandra

Opinia cenzora

Autorka prezentowanej pozycji podejmuje szczegółową refleksję na temat życia duchowego w praktyce z punktu widzenia psychopedagoga. Autorka usiłuje połączyć w swojej refleksji zagadnienia życia duchowego z psychoanalizą, odwołując się także do osobistego doświadczenia w dążeniu do nawiązania i pogłębiania osobowej relacji z Bogiem.
Całość prezentowanej pracy obejmuje razem ze wstępem, bibliografią i zakończeniem pięć rozdziałów. Lektura treści zawartych w poszczególnych rozdziałach jest adekwatna do kolejnych tytułów prezentowanego studium:
I rozdział. Życie duchowe w aspekcie psychoanalitycznym
II rozdział. Jakie noszę maski? Czyli mechanizmy obronne człowieka
III rozdział. Więzy emocjonalne z rodzicami podstawą relacji z Bogiem i ludźmi
IV rozdział. Czy cierpienie można leczyć psychoterapią?
V  rozdział. Pustynia serca modlitwą kontemplacji.
Całość prezentowanego studium legitymuje się wnikliwą analizą poszczególnych zagadnień. Praca jest ewidentnie bardzo źródłowa, erudycyjna, a język bardzo komunikatywny.
Publikacja niniejszej pozycji może być dla wielu osób dążących do pełni duchowej dojrzałości bardzo pomocna. Może również służyć jako swoiste „vademecum” dla spowiedników i kierowników życia duchowego.
Poznań, 16 maja 2018 r.
prof. dr hab. UKSW Placyd Paweł Ogórek OCD

Anna Rodzik - autorka bajek i piosenek dla dzieci. Jej twórczość pełna jest magii, ciepła i wartości edukacyjnych. Mieszka w malowniczej wsi razem ze swoją wesołą rodziną i niezwykłą zwierzęcą gromadą, która jest dla niej nieustającym źródłem inspiracji.
Tworzenie rękodzieła to jedna z pasji Anny, z wdziękiem łączącej kreatywność z miłością do zwierząt. Szczególne miejsce w jej sercu zajmują alpaki, które pokochała od pierwszego wejrzenia. Fascynacja tymi urokliwymi stworzeniami sprawiła, że zbudowała z nimi niezwykłą więź. Anna urodziła się z wadą serca, podobnie jak alpaki, które czasem przychodzą na świat z dokładnie taką samą wadą serca. Wierzy w magiczną więź między nią a alpakami, przekonana, że kiedyś była jedną z nich.
Jako matka i autorka Anna stara się zarażać dzieci i coraz częściej dorosłych empatią wobec zwierząt oraz kreatywnością w tworzeniu. Jej bajki zarówno bawią, jak i uczą, przynosząc przesłania o wartości szacunku do przyrody i wszystkich istot. Jej piosenki są jak melodia życia na wsi, pełne radości, miłości i pasji.

„(...) Wszystkie decydujące bitwy w historii świata (...) posiadają swe szczegółowe opracowania, które podają: miejsce i datę bitwy, ugrupowanie wyjściowe wojsk wraz z dokładnym i wyraźnym określeniem zadania skrzydeł, początek bitwy, jej przebieg i koniec, wreszcie: nazwiska dowódców i ich rolę w czasie bitwy. Odnośnie Bitwy Warszawskiej wszystkie te dane zostały świadomie zamazane i zniekształcone”.
Major Marceli Kycia, były adiutant generała Rozwadowskiego.
Jędrzej Giertych, Rozważania o Bitwie Warszawskiej 1920-go roku,
Londyn 1984, s. 37.

Ks. Piotra Skargi modlitwa za Ojczyznę:
Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przynosiła Imieniowi Twemu, a syny swe wiodła ku szczęśliwości. Wszechmogący wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie. Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen

Chwała wielkiej Polsce katolickiej!

WSPOMNIENIA I MYŚLI to z jednej strony świadectwo tragicznych wojennych przeżyć autorki, a z drugiej jej przemyślenia podane w zgrabnej formie aforyzmów. Części, mimo że wydają się odmienne, wzajemnie się uzupełniają. Kiedy już poznamy losy autorki przedstawione we wzruszającym opowiadaniu, zrozumiemy, że może ona pozwolić sobie na moralizowanie. Co więcej, powinniśmy z uwaga przeczytać jej przemyślenia i sentencje, gdyż kryje się w nich doświadczenie i życiowa mądrość.
To książka, z której powinniśmy czerpać garściami, jest to bowiem i źródło historyczne, i zbiór złotych myśli.

Urodziłem się rok przed drugą wojną światową. Informacje o otaczającym świecie, najpierw z natury rzeczy dziecięce, „rosły” wraz z nim. Zaczynają się utrwalać i nabierać świadomego charakteru w trzecim roku życia, chociaż zrozumienie widzianych obrazów przychodziło stopniowo, często znacznie później. Ten fotograficzny rodzaj mojej pamięci powoduje, że spisywane wspomnienia są dla mnie ciągle żywe… W dużym stopniu łączą się z JADOWEM, miejscowością mego urodzenia, niedaleko Warszawy. Oparte na faktach. Na przykład prawdziwa jest historia szkoły podstawowej w Jadowie, którą mój ojciec zakładał i której był kierownikiem przez ponad czterdzieści lat.

„Wspomnienia przy kawie” to niewielka powieść, w której główna bohaterka jest już na emeryturze. Poznajemy ją jako osobę aktywną, stałą bywalczynię klubu seniora. Wspomnieniami wraca do lat szkolnych, kiedy poznała dwie swoje najbliższe koleżanki, z którymi przyjaźń przetrwała do czasów obecnych. Powieść ukazuje losy wszystkich trzech kobiet oraz ich rodzin – dzieci i wnuków. To książka na wskroś współczesna, zawiera wątki znane nam dobrze z życia własnego i naszych bliskich czy dalszych znajomych. Dotyczy to nie tylko spraw rodzinnych, ale też zawodowych i społecznych. Pojawiają się problemy związane z emigracją, pracą zawodową, rozwodami, teściami, wychowaniem dzieci. Bohaterki i ich bliscy przeżywają chwile radosne i te trudne, muszą borykać się z niełatwą często codziennością. Nawiązują też romanse i związane z tym rozterki, niekiedy dramaty.
W tych literackich wątkach część swoich losów i przeżyć znalazłaby zapewne niejedna czytelniczka, a całą opowieść można skwitować krótkim stwierdzeniem: samo życie.
Barbara Wilczewska

Wiesław Krakowski – lekarz chirurg z ogromnym doświadczeniem zawodowym, zdobytym także poza granicami Polski, ze znaczącymi sukcesami w sporcie (tenis i lekkoatletyka), miłośnik narciarstwa alpejskiego i żeglarstwa, jest także obdarzony talentem pisarskim. Posiada dar dostrzegania i opisywania złożonych zjawisk otaczającego go świata.
Tym razem, w piątej z kolei książce, wziął na warsztat pisarski swoje życie, sięgając aż do dzieciństwa. Opisuje fakty z życia osobistego, a także fascynujące przygody, jakie mu było dane przeżyć. Najwięcej uwagi poświęcił swojej największej pasji – chirurgii, przedstawiając niezwykle interesująco poszczególne etapy własnego rozwoju zawodowego, przywołując nieraz dramatyczne chwile związane z ratowaniem zdrowia i życia ludzi.
W swoich wspomnieniach nie zapomina też o tych wszystkich, z którymi dane mu było współpracować. Ustosunkowuje się do zachodzących w tym czasie zmian społecznych i politycznych. Z całą otwartością i szczerością odnosi się do aktualnej sytuacji w lecznictwie. Ubolewa, że mimo ogromnego postępu medycyny współczesnej, wielu wprowadzonych reform, systematycznie pogarsza się sytuacja pacjenta, chory traci, a może już utracił swoją podmiotowość. Autor, lekarz z powołania, niezmiernie ceniony przez pacjentów, jak mało kto ma do tego prawo.
Nowa książka Wiesława Krakowskiego to nie tylko zwykłe wspomnienia starego chirurga, to także zaproszenie do refleksji, do dyskusji nad tym, o czym autor pisze.
Elżbieta Pawlicka