Wydawnictwo Poligraf

Książka dla starszej młodzieży i dorosłych w każdym wieku, jeżeli tylko czują się młodzi. Kontynuacja powieści z 1937 roku. Ci sami bohaterowie przeniesieni w czasy współczesne. Obok nich postacie nowe, między innymi Kornel Makuszyński. Pełna humoru przygoda z ukrytym skarbem. Akcja rozgrywa się w Warszawie, Krakowie, Starym Sączu, Zakopanem, na Pomorzu, a najbardziej w Bejgole.

Książka nie jest podręcznikiem do nauki gry na fortepianie, a muzyka (mazurki Szopena) przewija się od czasu do czasu przez skomplikowane i zawierające tragiczne wątki życie bohaterów Justyny i Jerzego oraz ich bliskich. Akcja książki toczy się w czasach realizmu socjalistycznego w PRL-u.

Dwoje przyjaciół od wielu lat wędruje po najciekawszych rejonach świata w poszukiwaniu przygód. Tym razem odwiedzają Nepal i Tybet.
Przytrafia im się coś zupełnie nie z tej ziemi. Sytuacja zmusza ich do przejścia wielu kilometrów poza cywilizację.
Zmagają się ze środowiskiem i okolicznościami, na które nic nie mogło ich przygotować.

Lucyna Kulińska. Doktor nauk humanistycznych. Historyk, politolog, pracownik naukowy,  działacz społeczny. Jest autorką licznych książek, artykułów i referatów poświęconych losom polskiej ludności kresowej.
Ruina… jedynym była rezultatem chmielnicczyzny, ruina była jedynym ideałem hajdamaczyzny… Nic ludzkiego nie znajdziemy w hajdamakach, ani w archiwach ówczesnych, ani w pismach hajdamackich, ani w podaniach starych dziadów ukraińskich… Nie takim był Gonta, jakim go odmalował poeta, nie tacy byli panowie, których Gonta powyrzynał, popalił i pomordował, nie taka była Ukraina, jakby się komu tego chciało, nie tak zapatrywała się Ukraina na hajdamaków, jak wyśpiewywał Szewczenko i ani popi, ani poważni ludzie, ani trzeźwi włościanie, nie przyczyniali się do rozbojów Gonty i Żeleźniaka… Także w rosyjskim „Tarasie Bulbie” Gogola zmyśleni są – tacy Kozacy i Lachy – jakich nigdy nie było i być nigdy nie mogło…
Pantełejmon Aleksandrowicz Kulisz (1819–1897)

"Baśń o Bezimiennej Księżnej" to historia o miłości, sile władzy i o tym, do czego może doprowadzić ludzka zawiść. Autorka, przenosząc nas w magiczny i bajkowy świat księżnych i książąt, porusza odwieczne problemy aranżowanych małżeństw, walki o władzę, stanowiska i pieniądze, a także lojalności poddanych i odpowiedzialności władców.

Czy bohaterom uda się rozwiązać problemy, z którymi się zmagają?

Czy rodzące się uczucie między główną parą bohaterów przetrwa?

"Baśń o Bezimiennej Księżnej" pisana jest ciekawym językiem. Autorka tak buduje napięcie, że trudno oderwać się od czytania, nie stroni też ani od scen pełnych miłości, ani od momentów budzących grozę.

Chaos, zanim stał się ogniem, był nieprzeniknionym mrokiem. Mrokiem, z którego wbrew wszelkiej logice narodziła się światłość. Światłość ta karmiona nieskończonym chaosem stała się w końcu dla niego przeciwwagą tworzącą własne systemy gwiezdne, wymiary i wreszcie planety. Pierwszymi potomkami zmaterializowanego Świętego Światła byli dragoni, legendarni skrzydlaci myśliciele i wojownicy. Ojcowie i opiekunowie ludzkości. Te dwie wielkie rasy żyły ze sobą w absolutnej harmonii i zgodzie… Lecz pewnego dnia chaos powrócił. Zdołał wedrzeć się do jednego ze światów zwanego Vateą i po przedarciu się do wnętrza tej planety uformował się w postać okrutnego Boga Ognia Miryda, który postanowił spalić Vateę oraz wszystkich jej mieszkańców. Czy dragoni, ludzie i inne stworzenia żyjące na powierzchni będą w stanie oprzeć się straszliwemu zagrożeniu? Czy jeśli Vatea upadnie, inne Światy Królestwa Światła nie podzielą jej losu? 

Maria Rafanowicz, z domu Matejko, urodzona 15.08.1948 roku w Siedlcach. Wychowała się na wsi w Krzesku Starym.
Od czterdziestu ośmiu lat mieszka w Warszawie. Pracowała w szkołach i przedszkolach jako pracownik służby zdrowia.
Obecnie emerytowana babcia. Od najmłodszych lat pisała wierszyki i bajki dla dzieci oraz bardziej dojrzałe wiersze. Swoje utwory chowała głęboko w szufladzie aż do teraz, gdy odważyła się opublikować tylko przedsmak swej twórczości.
Źródłem jej inspiracji jest otaczająca nas przyroda, zwierzęta, ludzie, czyli cały świat. Niektóre historie są prawdziwe.
Wiersz pt. „Miłość” został wyróżniony w konkursie poetyckim jako najpiękniejszy wiersz o miłości. I tak się zaczęło…

Wybierzcie się w podróż, o jakiej nawet nie śnił Marko Polo. Razem z bohaterami będziecie przemierzać tajgę, stepy, góry, dżunglę, ocean i sawanny, spotykając mówiące tygrysy, wodnika i jego rodzinę, smoki, ziejące ogniem olbrzymy, ludzi zarówno bez głów, jak i z psimi głowami. Nie zabraknie też wampirów i rusałek. Wschód spotka się z Zachodem, a miłość Tatry i Lecha III zostanie wystawiona na ciężką próbę...

Św. Franciszek z Asyżu znany jest przede wszystkim jako ubogi zakonnik, mistyk i poeta, reformator Kościoła i miłośnik przyrody. Biografowie Biedaczyny przywiązują zazwyczaj mniejszą wagę do jego zainteresowania islamem i do jego podróży na Bliski Wschód. Dlaczego św. Franciszek udał się w 1219 r. wraz z armią V krucjaty do Egiptu? Czy był krzyżowcem? Jak przebiegło jego spotkanie i rozmowa z sułtanem al-Kamilem? Jaką postawę przyjął on i jego współbracia wobec muzułmanów? Niniejsza książka, opierając się na zachowanych źródłach, poszukuje odpowiedzi na pytania dotyczące relacji między franciszkanami a światem islamu w XIII w. Poruszane zagadnienia stają się obecnie wysoce aktualne nie tylko dla franciszkanów i pasjonatów historii średniowiecza…
Dariusz Wiśniewski – ur. w 1969 r. w Koszalinie, franciszkanin (OFMConv), doktor teologii. Pracował jako duszpasterz m.in. w Szwecji, Turcji i w Niemczech, autor książki "Europa i islam w średniowieczu. Konfrontacja i współżycie" (2016).

Zosię, Małgorzatę i Agnieszkę łączy wieloletnia przyjaźń, sięgająca czasów szkolnych, oraz wykonywany z pasją i zaangażowaniem zawód.
Akcja powieści zaczyna się w chwili, gdy w środowisku nauczycielskim, który reprezentują bohaterki, rozważana jest możliwość rozpoczęcia strajku. Czytelnik staje się świadkiem wszystkich dylematów i wątpliwości z tym związanych, zaś w pewnym momencie zostaje wprowadzony w centrum wydarzeń, dzięki czemu poznaje blaski i cienie zawodu nauczycielskiego i ma szansę na wyrobienie sobie własnego zdania na jego temat. Zyskuje też możliwość skonfrontowania obiegowych opinii na temat pracy nauczyciela oraz jego roli we współczesnej szkole z bezpośrednią relacją z pokoju nauczycielskiego.
Powieść nie traktuje jednak wyłącznie o zawodowych perypetiach bohaterek. Ich życie prywatne obfituje w zaskakujące sytuacje i niespodziewane zwroty akcji.

Czy zna się do końca swojego ojca? Z tego, co wiemy, urodził się w 1957 roku w Nowym Miasteczku w robotniczej rodzinie przesiedleńców ze wschodniej Polski. Rodzina jego ojca opuściła Brzeżany z wyboru, zaś rodzina matki pozostawiła wszystko w nadburzańskich Tokarach dla ratowania życia (jej ojciec, Feliks Hruświcki „Lot” miał dwa wyroki śmierci za działalność w AK po powrocie z Syberii, gdzie trafił jako jeniec radziecki za uczestnictwo w obronie twierdzy brzeskiej). Stąd w twórczości taty patriotyzm i miłość do Ojczyzny odziedziczone po dziadku Feliksie. Pochodzi z domu, w którym otrzymał wychowanie religijne i ono ukształtowało jego życiowe wybory. Brał między innymi długi i aktywny udział w życiu Kościoła.

Jest miłośnikiem pięknych przygód; zwiedził wiele krajów w ramach wyprawy naukowej Uniwersytetu Jagiellońskiego do Afryki, Azji Zachodniej i Europy, zanim w 1984 roku zdecydował się budować swoją przyszłość w Paryżu.

Esteta i amator sztuki, jest uzdolniony artystycznie. Wielka jego pasja to śpiew chóralny, którym zajmuje się od ósmego roku życia i kultywuje aż do dziś.

To, czego jeszcze o nim nie wiedziałyśmy, to jak bardzo pięknie pisze. Miłośnikom polskich wierszy, budzących w duszy łomoty nostalgii i emocji, zostawiamy przyjemność odkrycia jego twórczości…

Drodzy Czytelnicy, przedstawić dzisiaj naszego tatę było dla nas wielkim zaszczytem.

Głównym bohaterem jest Stefan. Nagle i bez zapowiedzi znalazł się w innej rzeczywistości. Otoczenie się nie zmieniło. Tylko on utracił fizyczne ciało, zyskując nowe, niemal bajkowe możliwości. Z uczestnika świata M stał się jego obserwatorem. Nie odbiera typowych wrażeń sensorycznych za pośrednictwem znanych oddziaływań fizycznych, lecz w inny, bardziej bezpośredni sposób. Poznaje nowe możliwości istnienia w nowej rzeczywistości. Może przenosić się w dowolne miejsce natychmiast. Mury i kraty nie stanowią dla niego przeszkody. Pozbawiony negatywnych odczuć fizycznych i wszelkich trosk bytowych bawi się swobodą ruchu bez ograniczeń. Po pewnym czasie zaczyna odczuwać brak kontaktu z żywymi ludźmi. Ogląda świat z dotychczas niedostępnej perspektywy, próbując bez rezultatu uczestniczyć w wydarzeniach. Stopniowo odkrywa możliwość oddziaływania na ludzi samą tylko myślą i rzutowaniem obrazów do umysłu człowieka.
Spotyka Anastazję, starszą kobietę zagubioną w tym samym stanie co on. Zdobywa jej zaufanie i staje się jej przewodnikiem po D. Anastazja ośmielona przez Stefana zaczyna penetrować rzeczy i zjawiska, których nie zaznała w M.
Zjawia się Ambroży, przewodnik zagubionych. Wspólnie ze Stefanem udaje im się przekonać Anastazję do wędrówki do stanu B, który jest celem wszystkich ludzi po zakończeniu ich pobytu w M. Anastazja odchodzi z Ambrożym, a Stefan znowu zostaje sam – to nie pora na niego: wyraźnie ma inny status niż Anastazja. Szybko zjawia się trzeci zagubiony: agnostyk Roman. Stefanowi z trudem udaje się go przekonać, że już nie żyje. Roman ochoczo zabiera się do zwiedzania miejsc, których był ciekawy. Obydwaj odkrywają telepatię i telekinezę. Wkrótce po Romana zgłasza się Ambroży i zabiera go ze sobą do B. Stefan znowu zostaje sam, ale nie na długo. Michał, jego osobisty przewodnik zabrał go do B. Tu przejmuje go Rafał, wprowadzając w zasady moralne obowiązujące i TU, i TAM. Stefan
otrzymuje zezwolenie na oglądanie, bez aktywnego uczestnictwa, prac w sesjach kilku kręgów i sfer. Specjaliści dyskutują tam nad rozwiązaniami problemów dotąd nierozwiązanych na Ziemi. Przekonuje się, że mimo szerokiego dostępu do Akaszy kierunek dyskusji prawie nie różni się od tych, które toczone są na Ziemi. Wnioski zostają zapamiętane, stają się elementem monad. Później, po kolejnym wcieleniu te zapiski ukryte w podświadomości staną się źródłem intuicji, olśnienia, genialnych rozwiązań. Gdy mija czas zezwolenia na pobyt w B, Stefan budzi się na łóżku szpitalnym, mając w pamięci to, co się wydarzyło.

"Blue Sisco", którego akcja osadzona jest w fikcyjnym mieście w USA, to flirt z konwencją noir. Opierając się na klasycznych motywach tego gatunku, autor snuje fabułę swojego metafizycznego dreszczowca.
Czerwcowy ranek tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego roku. Elliott Seymour Clerk budzi się bez pamięci. Lecz zamiast próbować ją odzyskać, szybko traci zainteresowanie monotonią życia i szuka alternatywnej tożsamości. Wkrótce wchodzi w układ ze złowieszczym osobnikiem o wątpliwych intencjach, uruchamiając tym samym ciąg zdarzeń, które nieuchronnie doprowadzą go do katastrofy.
Wrażenie sztampowości wydarzeń i bohaterów, a także sztuczności przestrzeni oraz czasu jest w "Blue Sisco" celowe. Niniejszy tekst jest bowiem swoistą parabolą. Odwołując się do klasycznych chwytów czarnego kryminału – czy też jego nowszych i przewrotnych ujęć – opowiada historię o ludzkim upadku. Upadek ten nie zawsze i nie do końca jest zawiniony, mimo drzemiącego w duszy zła, które potrafi nie tylko wyrwać się spod kontroli, ale czasem wręcz oblec w ciało. "Blue Sisco" opowiada dalej o poszukiwaniu siebie, nieraz nieświadomym i skazanym na porażkę, o ile ktoś nie poda nam pomocnej dłoni. I wreszcie o ocalającej sile miłości i przebaczenia.

Kotka Psotka, jak sama nazwa wskazuje, nie boi się psocić. Zaś tytułowy Misiek bez grzechu też nie jest. Spotkanie Kotki Psotki z Miśkami (tak, nie o jednym Miśku mowa w tej książce) to mieszanka wybuchowa. Lepiej jej nie denerwować, ponieważ potrafi odpłacić pięknym za nadobne.
Kotka Psotka to kobieta z pazurem, szalona i kreatywna, postrzega świat w sposób niebanalny. Robi z życia kabaret, komedię na żywo, przygląda się współczesnym relacjom międzyludzkim i ocenia je dość krytycznym okiem. W efekcie otrzymujemy opowieść o świecie, który nas otacza, ale właściwie jest ukryty w nas samych.
Ten zbiór nowelek o szalonych Miśkach niejednego rozbawi. Autorka postanowiła zdjąć bohaterom maski, pod którymi się ukrywali. Kim więc są Miśki? Kim jest Kotka Psotka? Cóż, odpowiedź znajduje się w tej książce. Przed przystąpieniem do lektury jednak warto pamiętać, że mężczyźni są z Marsa, a kobiety z Wenus… Uwaga! Dozwolone od lat osiemnastu.

Spotykamy się i Misiek mówi:
– Słuchaj, znalazłem w internecie, że chłopak za dwadzieścia tysięcy sprzedał nerkę i kupił sobie samochód, to jak ja sprzedam dwie, będę miał czterdzieści tysięcy, to starczy na te trzydzieści kafli dla człowieka i dziesięć tysi mi jeszcze zostanie… Co myślisz?
Dziżas krajst! Czujecie to? On sprzeda dwie nerki i myśli, że będzie żywy. Zombie mnie atakuje! No tak jak myślałam, gruba dżampreza grasuje w tym pustym łbie. Mówię:
– Z jedną nerką możesz żyć, bez dwóch już nie.
– Naprawdę czy żartujesz? – pyta zdziwiony.
Nawet tego nie skomentuję. No ale temat ciągnie się dalej:
– To coś innego mogę jeszcze sprzedać?
– No możesz. Bmw sprzedaj!
– Ale to nie mój, ja mam go pilnować, bo to kolegi, a jak go nie ma, to ja sobie używam.
– A pozwolił ci?
– Nie, ale co z tego. Używam i koniec!

We współczesnym świecie bardzo wiele dziedzin życia należałoby zreformować, i to jak najszybciej. Oczywiście takie działania nie są łatwe, a gdy wymkną się spod kontroli, może się zrobić bardzo ciekawie i bardzo groźnie. Tym razem dobre chęci doprowadzą w przyszłości do niewyobrażalnych tragedii.