Wydawnictwo Poligraf

Książka ta jest owocem prawie trzydziestu lat samotniczej pracy badawczej, wspartej przez samokształcenie uzupełniające systematyczne studia (Uniwersytet Poznański). To dzieło unikalne, to książka niekonwencjonalna, a w swej wymowie sensacyjna, w pełnym tego słowa znaczeniu. Pierwsze cztery tomy stanowią dowód na to, że mainstreamowa narracja naukowa daleka jest od prawdy empirycznej, że żyje własnym życiem, nie bacząc na fakty. 
To książka o Wszechświecie inna niż wszystko, co kiedykolwiek napisano.
Tom piąty stanowi przede wszystkim podsumowanie rozważań w aspekcie filozoficznym. Chodzi o niekonwencjonalne podejście do podstawowych kwestii ontologicznych i epistemologicznych. Te filozoficzne rozważania stanowią też tło dla możliwych w tym miejscu przemyśleń dotyczących samego początku Wielkiego Wybuchu – od chwili zerowej. 
Tom ten także poświęcony jest neutrinom, zupełnie nowemu podejściu do ich opisu. Przedstawiono w nim drogę prowadzącą do sformułowania modelu matematycznego, który wyjaśnia – a zarazem przewiduje – ich niezwykłe właściwości. To chyba pierwsza próba tak kompleksowej charakterystyki tej cząstki – możliwa dzięki odkrytej w tym dziele dualności grawitacji, dzięki rezygnacji z niektórych paradygmatów fizyki XX wieku.
Mamy więc dzieło monumentalne, nawet jeśli ktoś z rezerwą stwierdzi, że to wyłącznie popularna w formie rozprawa filozoficzna. Być może z czasem zyska ono na znaczeniu. Bo to z jednej strony prowokacja, z drugiej – inspiracja. Wszak zadaniem filozofii jest inspirować, a nie tylko relacjonować i sortować to, co już wymyślono.  
Dzieło to bardzo zaskoczy ludzi nauki – prędzej czy później także oni zdecydują się na jego lekturę. „Czy jeden człowiek jest w stanie dokonać tego wszystkiego sam jeden?” Czy może zbudować od podstaw alternatywną spójną wewnętrznie wizję Wszechświata, wizję falsyfikowalną, odpowiadającą z łatwością na wiele pytań, na które dziś nauka nie ma odpowiedzi? Okazuje się, że tak. Mało tego. Są tam też pytania, których jeszcze nie zadano. Na część z nich autor odpowiada w sposób przekonujący. Nie chodzi więc tu o tani chwyt reklamowy. To wszystko, wysłowione powyżej, jest prawdą, nawet jeśli odstrasza profesjonalistów. A jednak krytyka z ich strony (uzasadniona i wsparta faktami empirycznymi, a nie jedynie interpretacją teorii) byłaby bardzo pożądana.
To rzecz wielce inspirująca, to wyzwanie nie tylko dla ludzi nauki.
Choć jest to dzieło naukowe o cechach rozprawy filozoficznej, napisane jest językiem popularnym i dostępne jest dla ogółu zainteresowanych nauką, w tym dla ludzi młodych. To walor – przy pełnym zachowaniu głębi filozoficznej refleksji.
Cechuje książkę swoisty język narracji, humor, sentencjonalność, niekiedy ostra w swej wymowie publicystyka dotycząca problemów współczesności.
Autor jest pisarzem naukowym (16 książek), fizykiem, nauczycielem, wykładowcą. Zajmuje się podstawami fizyki i filozoficznymi aspektami badań naukowych. 
Emeryt, już sporo lat. 

Czy fizykę można polubić?
Jak sprawić, aby fizyka była interesującym przedmiotem?
W tej książce znajdziesz niekonwencjonalne sposoby poznawania zjawisk fizycznych.
Pomysłowe zabawy słowne pozwolą się oswoić z terminologią niezbędną do opisu zjawisk zachodzących w przyrodzie.
Zabawy w skojarzenia rozwiną wyobraźnię konieczną do zrozumienia zjawisk fizycznych.
Wiedza z zakresu fizyki przedstawiona w formie zagadek oraz ciekawostek pobudzi wyobraźnię i zainteresowanie tą dziedziną nauki, a satyryczne ilustracje dodadzą lekkości fizycznym skojarzeniom. 

Frank J. Tipler podejmuje w FIZYCE CHRZEŚCIJAŃSTWA ekscytujące nowe podejście do toczącej się od wieków dysputy o relacji między nauką a religią.

Pod koniec listopada z naszej grupy jeńców wybrano piętnaście osób i wysłano do dużego majątku do pracy. Tu warunki są paskudne. Do zamieszkania mamy ciemne pomieszczenie, które kiedyś było chlewem. Wewnątrz zabudowania, wzdłuż ścian są prycze zbite z żerdzi, z siatką ogrodzeniową. Na nich leżą sienniki i po dwa koce.

"Fragmenty egzystencjalnej analityki jestestwa" zawierają rozważania podejmujące kwestie egzystencji i kondycji ludzkiej w kontekście tyleż filozoficznym, co socjologicznym i religijnym, na tle przemian kultury ponowoczesnej. Autor przedstawia tam uwikłanie jestestwa w relacje do siebie, do innych i do świata. Jestestwem jest każdy człowiek jako istota myśląca i analizująca swoją egzystencję, nie tylko jako swoje bycie-w-świecie, ale także jako swoje bycie-w-sobie. Bycie jestestwa polega na dokonywaniu wyborów możliwości tego bycia. Oceny ich słuszności dokonuje sąd sumienia. Jest on miarą wartości bycia, nie tylko jestestwa, ale również wspólnoty, w której żyje jestestwo, i świata, który je otacza.

Ludzie wstępują do tej samej rzeki – lecz by się wyminąć. Życie dziś pozoranckie jest! tragedie się nie zdarzają, bo i komu?
Podmiotów brak. Są katastrofy.

Św. Franciszek z Asyżu znany jest przede wszystkim jako ubogi zakonnik, mistyk i poeta, reformator Kościoła i miłośnik przyrody. Biografowie Biedaczyny przywiązują zazwyczaj mniejszą wagę do jego zainteresowania islamem i do jego podróży na Bliski Wschód. Dlaczego św. Franciszek udał się w 1219 r. wraz z armią V krucjaty do Egiptu? Czy był krzyżowcem? Jak przebiegło jego spotkanie i rozmowa z sułtanem al-Kamilem? Jaką postawę przyjął on i jego współbracia wobec muzułmanów? Niniejsza książka, opierając się na zachowanych źródłach, poszukuje odpowiedzi na pytania dotyczące relacji między franciszkanami a światem islamu w XIII w. Poruszane zagadnienia stają się obecnie wysoce aktualne nie tylko dla franciszkanów i pasjonatów historii średniowiecza…
Dariusz Wiśniewski – ur. w 1969 r. w Koszalinie, franciszkanin (OFMConv), doktor teologii. Pracował jako duszpasterz m.in. w Szwecji, Turcji i w Niemczech, autor książki "Europa i islam w średniowieczu. Konfrontacja i współżycie" (2016).

Kiedy pewien etap w życiu dobiega końca, wtedy jeszcze nie wiemy, jak bardzo będziemy chcieli cofnąć czas. 
W międzyczasie dzieją się różne rzeczy. Ważne jest, aby dobrze wykorzystać swój czas, ponieważ wszystko pojawia się w odpowiednim czasie.
A więc tymczasem...
D.M.L.
Dawid Michał Lehner

Kiedy pisałem książkę, nie znałem wszystkich opisywanych miejsc i nie we wszystkich miejscach byłem. Dopiero gdy ujrzałem je we własnej wyobraźni, stopniowo wchodziłem dalej i dostrzegałem coraz więcej. Za każdym razem jednak miałem wrażenie, jakbym je znał od zawsze. Te doświadczenia były dla mnie wyjątkowe i na pewno zapamiętam je do końca życia. Kiedy wchodziłem w głąb własnej wyobraźni czułem, jakbym na nowo odwiedzał świat, który istniał tylko w mojej głowie.
D.M.L. Dawid Michał Lehner

Fraszki to krótkie utwory liryczne, o różnorodnej tematyce, zazwyczaj rymowane lub wierszowane, często pisane z humorem lub nutką ironii. Takie też są utwory Antoniego Tarnogrodzkiego prezentowane w tym tomiku. Błyskotliwe, zaskakujące trafnością spostrzeżenia, pouczające, ale też zabawne i lekkie. Ich lektura to prawdziwa literacka uczta, świetny sposób na chwilę wytchnienia w codziennej gonitwie.
Antoni Tarnogrodzki. Autor przez bez mała czterdzieści lat wykładał mechanikę płynów na Politechnice Warszawskiej. Ukończył też Wydział Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Twórca licznych patentów.

Drogi Czytelniku,
niniejszy tomik to nie debiut. Pierwszą książkę wydałem w roku 1982 na znak protestu przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce. Był to zbiór fraszek, wierszy i aforyzmów pt. „Na fali”, opisujący ówczesną sytuację ekonomiczno-polityczną i nastroje w kraju. Na przestrzeni lat pisałem fraszki, wiersze i myśli o charakterze lekkim, często frywolnym, a niekiedy wręcz rubasznym, które wydałem kilka lat temu w tomiku „Fraszki rubaszki”.
Zaistniałem też w zbiorze fraszek, wierszy i aforyzmów, w towarzystwie innych autorów – członków Stowarzyszenia Autorów Polskich Oddział Warszawski II, pod tytułem „Lepiej i gorzej”.
Ponieważ fraszka – jako forma literacka – powoli zanika, dlatego też za namową przyjaciół postanowiłem wydać niniejszy, kolejny tomik. Przy okazji chciałbym tu podziękować mojemu serdecznemu koledze Maćkowi Dworakowi oraz jego córce Ani Dworak za udostępnienie mi wspaniałych ilustracji zdobiących niniejszy tomik.
Pisanie fraszek to dla mnie wspaniała zabawa i doskonały relaks. Chciałbym, abyś i Ty, Czytelniku, równie świetnie się bawił, czytając ten tomik, który może być także bardzo dobrym prezentem na każdą okazję.
Tadeusz Karolak

Wyznanie wiekowej autorki fraszek

Na stopach noszę
głównie bambosze
i choć nie jestem
doszczętnie stara, 
kurczę się ciągle, 
więc jestem mała.
Lecz jako pokurcz
pokurczeniowy
mogę rozkurczyć 
rozsądek zdrowy,
bo w którąkolwiek
spojrzy się stronę,
kurczy się zawsze,
co rozkurczone.
Zatem o modę
prastarą proszę,
żeby noszono
z gumy kalosze.
I by nie wchodzić 
w koturnów szranki,
trzeba kupować
wygodne trampki,
bo w trampkach leczy 
się płaskostopie
oraz podbicie
bardzo wysokie
i tym sposobem
w myśl zdrowych racji
można prym głosić
dla demokracji.
Wszak demokracji
nawet Bóg życzy,
gdyż wszystkich pragnie
zrównać w kostnicy.
By wszyscy mieli 
jednakie prawo
za życia, które
nie jest zabawą,
należy uznać, 
że większość ludzi
jest mniej omylna,
więc mniej się łudzi,
więcej uwzględnia
punktów widzenia
niż car, któremu
zbrakło… sumienia.
Większości nigdy
nie mylmy z tłumem, 
bo tłum się często
mija z rozumem
i na chwytliwe
łasy jest hasła,
bowiem z tych haseł
w emocjach wzrasta,
staje się źródłem
tylko zamętu
zamiast rozwagi 
i argumentów.

Fraszki to krótkie utwory liryczne, o różnorodnej tematyce, zazwyczaj rymowane lub wierszowane, często pisane z humorem lub nutką ironii. Takie też są utwory Antoniego Tarnogrodzkiego prezentowane w tym tomiku. Błyskotliwe, zaskakujące trafnością spostrzeżenia, pouczające, ale też zabawne i lekkie.
Ich lektura to prawdziwa literacka uczta,
świetny sposób na chwilę wytchnienia w codziennej gonitwie.
Antoni Tarnogrodzki
Autor przez bez mała czterdzieści lat wykładał mechanikę płynów na Politechnice Warszawskiej. Ukończył też Wydział Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Twórca licznych patentów.

Anna Wojdecka (z domu Tomkowicz), urodzona we Frysztaku na Rzeszowszczyźnie. Od 1972 roku mieszka na Śląsku. Laureatka paru konkursów ogólnopolskich i regionalnych.

The cover features a drawing composed of six separate images, which depict potential stages of human thinking development. In Western culture, this process is called “connecting the dots,” and, in short, according to the author, it can be described as follows:
The image titled "Data" refers to the fact that each of us has some information stored in our minds. We are also constantly learning new things, so let’s call these new pieces of information “data.” People treat this data differently or make various uses of it.
The image titled "Information" shows that some of this data is connected by people, as they believe doing so broadens their understanding or knowledge about something—meaning they have a better grasp of a particular topic.
The "Knowledge" image pertains to a smaller group of people who believe they now have a better understanding of certain subjects. They start connecting this knowledge intuitively, thinking that doing so gives them better insight or perspective on other things.
The "Insight" image involves an even smaller number of people—those who don’t stop at just connecting data or knowledge. Instead, they try to figure out what theory (“wisdom”) is behind it, what philosophy or ideology it relates to, and so on.
The "Wisdom" image is about a few individuals from that group who have determined that they can add value or new insights to the theories (“wisdom”), philosophies, or ideologies they’ve identified. They then share this with others so they can learn and evaluate it.
The "Conspiracy Theory" image shows that there are also people who intentionally do not try to figure out what theory (“wisdom”) or related philosophy or ideology is behind the data. Instead, they believe that certain data (information) is spread deliberately to shape a specific “image” or to contribute to the creation of “conspiracy theories.” These individuals might claim that these theories are their own opinions or judgments.
It’s also important to note that when someone makes use of data (information)—that is, “connects the dots”—the outcome can vary depending on how much effort they put into it. Some people put in no effort at all. Therefore, everyone can assess themselves in this process—how they “connect the dots”—which indicates self-awareness.