Wydawnictwo Poligraf

Marząca o stabilizacji Mia poznaje mężczyznę swoich marzeń. Przystojny, bogaty i opiekuńczy Brandon wydaje się tym, kogo całe życie szukała.
Okazuje się jednak, że ten „szczęśliwy koniec” to dopiero początek historii.
Walcząc o miłość, kobieta odbywa epicką podróż – przez kluby Barcelony, klasztorny burdel w Los Angeles, aż po zwodniczy blichtr Dubaju. Poznaje galerię barwnych postaci, które odmienią jej życie na zawsze. Tracąc wszystko, zdobywa jedynie śmiertelnych wrogów i naraża życie swoich bliskich. Wydarzenia nieuchronnie prowadzą do tragicznego finału na pustyni, gdzie bohaterka uświadamia sobie, jak niszcząca jest siła ślepej namiętności.
Inspirowana prawdziwą historią, pełna akcji, seksu i czarnego humoru opowieść, która pochłonie i nie pozwoli o sobie zapomnieć.

"Sześć cel umieszczono po jednej stronie pomieszczenia, w półkolu. Były otwarte. Światło w celach miało lekko błękitny odcień. Zapewne Harry stwierdził, że to kolor niewinności. Na ścianie, obok każdego z wejść, umieszczony był panel z przyciskami, a nad wejściem przytwierdzone były duże ekrany. Panele służą zapewne wpisywaniu ofert za dziewczyny, a kwoty wyświetlają się na ekranach. Teraz na wszystkich jaśniał napis: MIŁUJMY SŁUŻĄCE PANU. Harry potrafił stworzyć w swoim burdelu prawdziwie niebiański klimat."

Ta niesamowita książka oparta jest na prawdziwej historii miłości, której przebieg był niezwykle destrukcyjny. Autor zdecydował się jednak zmienić imiona, miejsca i inne szczegóły, aby zachować prywatność osób, których życie stało się inspiracją dla tej powieści. Wszelkie podobieństwa do rzeczywistych osób, miejsc lub sytuacji są przypadkowe i nie mają na celu przedstawiania rzeczywistości. W ten sposób autor szanuje prywatność i dobro osób zaangażowanych w tę historię, jednocześnie przekazując czytelnikom poruszającą opowieść.

Alicja Szczypiorska ukończyła dziennikarstwo na UW, negocjacje i mediacje na SWPS, produkcję filmową na Uczelni Łazarskiego. Studiowała też w Instytucie Krajów Rozwijających się oraz w Instytucie Psychologii Stosowanej. Pracowała w telewizji TVN jako kierownik produkcji, dziennikarz i reporter. W firmie szkoleniowej była szefową działu eventów. Przez te wszystkie lata szukała swojej unikalnej drogi zawodowej – pracy z sensem, a także poczucia wolności i szczęścia na co dzień. Swoje doświadczenia i przemyślenia opisała w niniejszej książce.
Prywatnie szczęśliwa żona i mama. Kocha podróże i uważa, że życie na własnych warunkach to podstawa naszego spełnienia i dobrostanu.

Każda osoba jest niepowtarzalna, wyjątkowa i każda ma swoją unikalną drogę. Dopóki jej nie znajdziemy, nie odkryjemy, nie będziemy tak do końca zadowoleni z tego, jak wygląda nasze życie. Tak długo, jak nie zaakceptujemy swojej przeszłości i siebie ze swoimi wadami, słabościami, nawykami, nie stworzymy szczęśliwych, zdrowych relacji z innymi. Kiedy weźmiemy pełną odpowiedzialność za swoje wybory i przestaniemy być ofiarami ludzi i okoliczności, wygramy nasze życie i wszystko będzie prostsze.
„Ja jestem OK, Ty jesteś OK” to efekt licznych lektur, kursów, szkoleń, spotkań i rozmów z wieloma osobami w poszukiwaniu przepisu na szczęście, zdrowie, spełnione i dostatnie życie. Autorka stara się krok po kroku pokazać, jak stać się człowiekiem wolnym, spełnionym, szczęśliwym, zdrowym i zadowolonym ze swojej sytuacji życiowej. I rzeczywiście, podczas lektury tego poradnika wszystko wydaje się prostsze i możliwe.
Ta książka jest adresowana przede wszystkim do młodzieży, ale każda osoba, która gdzieś tam w środku czuje się młoda albo wie, że nie dała jeszcze z siebie wszystkiego, na pewno z tej lektury skorzysta.
Być może również dla Ciebie będzie to nowy początek?
Albo nowy rozdział dla kogoś z Twoich bliskich lub przyjaciół?
Wyobraź sobie życie na własnych warunkach, bez martwienia się, lęku, żalu, stresu, złości, choroby. To absolutnie możliwe, tylko trzeba zaryzykować i spróbować.
Daj się zabrać w tę podróż i wybierz życie w szczęściu, w zgodzie ze sobą i całym światem.

“Pallad” — druga z cyklu powieści, które łączy postać Horsta Blankenburga oraz jego współpracowników, rozgrywa się niemal współcześnie. Na rynku surowców strategicznych drożeje pallad będący obiektem spekulacji. Skomplikowana intryga zatacza szerokie kręgi od zachodniej Europy, przez Polskę, Rosję, aż po południową Afrykę. Horst Blankenburg i jego zespół starają się zniweczyć plany destabilizacji międzynarodowej gospodarki i pokrzyżować działania świetnie zorganizowanych i należących do społecznych elit aferzystów. Podobnie jak w poprzedniej powieści nie zabraknie też wątku melodramatycznego, gdyż równolegle do opisanych machinacji obserwujemy uczuciowe perypetie głównego bohatera.

Boudewijn Wilkins od kilku tygodni realizował plan nakreślony pewnej nocy w rezydencji swojego teścia niedaleko Hildesheim. Zadanie było skomplikowane, a jego skala przewyższała wszystko, co Wilkins robił w świecie finansów do tej pory. Najpierw musiał dość dyskretnie i rozkładając działania w czasie, spieniężyć część papierów wartościowych należących do Lukasa-Albrechta von Osterode, swojego teścia. Należało to robić małymi transzami, aby nie wzbudzać nadmiernego zainteresowania na rynkach finansowych. Te małe transze, czyli transakcje zazwyczaj opiewające na sto, dwieście lub nawet trzysta tysięcy dolarów lub euro, przeprowadzał na różnych giełdach, w kilkunastu krajach, przez różne banki, których klientem był Lukas-Albrecht. Jako makler mający stałe pełnomocnictwo od teścia ograniczał się po prostu do wydawania dyspozycji sprzedaży, a czasem — dla niepoznaki — kupował też niewielkie pakiety akcji czy obligacji. Wilkins działał na tyle skutecznie, że po dwóch miesiącach operacji na wydzielonych subkontach dysponował już kwotą ponad pięćdziesięciu milionów dolarów w kilkunastu bankach, w tym czterech szwajcarskich. Największą kwotę — ponad dwadzieścia osiem milionów dolarów denominowanych we frankach szwajcarskich — umieścił w Bankverein Zwirgl.
„Wartka akcja thrillera, która toczy się na wielu płaszczyznach, przykuwa uwagę. I choć każda z książek z cyklu jest samodzielną powieścią, to już polubiliśmy powracających głównych bohaterów”.
Anna Szulc

Helen Cat - z wykształcenia specjalistka w dziedzinie ekonomii, w zakresie finansów. Przez lata związana z korporacją farmaceutyczną, obecnie właścicielka firmy. Absolwentka Stowarzyszenia Społecznych Ognisk Artystycznych w sekcji fortepianu.
Wolontariuszka wspomagająca lokalne stowarzyszenia i fundacje walczące z kocią i psią bezdomnością. Miłośniczka kotów, oddana tym sierściuchom sercem i duszą.

Poezja Macieja Grzesiowskiego wydaje się stawiać wiele pytań wykraczających poza widzialne granice ludzkiej kondycji. Dla poety nie jest zatem obojętne, po co człowiek odwołuje się do kultury, skoro w swoim realnym zachowaniu najczęściej zachowuje się niekulturalnie. Po co wielkie słowa, skoro naładowany agresją rywalizacji rani drugiego człowieka.
Odwołania do licznych autorytetów poetyckich i pisarskich wskazują, iż jest to poeta poszukujący. Niemal jednak wszędy nurtuje go dostrzeganie owej niewidzialnej granicy między fizyką a metafizyką; między tzw. realem a światem wirtualnym. Szuka owej przysłowiowej „mety” między nimi.
W wielu kwestiach postawa poety wydaje się bezkompromisowa i nieprzejednana. Jest dla niego jasne, że natura ludzka jest złożona z pierwiastków duchowego, psychicznego i materialnego. Poeta jest daleko od koncepcji wszechobecnego relatywizmu moralnego, ba, zdaje się skłaniać ku tezie, że każdy byt na tej planecie nie jest przypadkowy, a miejsce, w którym żyjemy, wprost nazywa czyśćcem... Dlatego się nam wydaje, że Maciejowi Grzesiowskiemu jest bliżej do poezji romantycznej, aniżeli wielu innym twórcom wyrosłym na gruncie skończonego egzystencjalizmu i marializmu. Norwid, Miłosz oraz cała gama myślicieli chrześcijańskich zdają się wywierać niepośledni wpływ na twórczość poety. Niewątpliwie z tego punktu widzenia jest to autor postrzegający misję pisania w kształtowaniu refleksyjnych postaw u współczesnych czytelników. Boli go konsumpcyjny stosunek do życia w ogóle i bezrefleksyjny, apologetyczny zachwyt nad niepohamowanym rozwojem technologii.
Czy rzeczywiście poezja ta jest aktem „złożenia jednorożca w ofierze” – jak wzmiankował w tomie "Boże nie umieraj" Bogusław Kierc – charakterystycznym dla postawy Adama opisanego przez Martina Bubera? Czy też autor ma świadomość, że dotykanie Absolutu w realiach ziemskich przypomina zbliżanie się do powabu owocu wiśni i czereśni, o czym wspominała prof. Agnieszka Libura? Czereśnia jest niemal idealna, czerwona, słodka, estetyczna. Ten sam powab towarzyszy wiśni, która jednak po nagryzieniu zostawia słodko-kwaśny smak, narażając Adama na uczucie jakiegoś dyskomfortu, dysonansu czy też rozczarowania. A czym dla czytelnika okaże się poezja zawarta w tej książce?

"Świerszczyk i Biedronka w Krainie Samochodów" to pełna kolorów opowieść, która zabiera czytelników w fascynującą podróż. Główni bohaterowie są parą uroczych owadów, a jednocześnie przewodnikami po świecie motoryzacji. Wspólnie z dzieckiem odkrywają różne rodzaje pojazdów, ich funkcje i wartości. Zabierz dziecko do Krainy Samochodów,  wspaniałej zabawy i zdobywania ważnej wiedzy o świecie.

Helen Cat – z wykształcenia specjalistka w dziedzinie ekonomii, w zakresie finansów. Przez lata związana z korporacją farmaceutyczną, obecnie właścicielka firmy. Absolwentka Stowarzyszenia Społecznych Ognisk Artystycznych w sekcji fortepianu. Miłośniczka kotów, oddana tym sierściuchom sercem i duszą. Zadebiutowała w 2024 roku opowieściami o swoich kotach w książce pt. „Mów mi Majkel”.

Lubicie czytać historie o kotach? Na pewno, bo kto nie lubi. „Mów mi Majkel 2” to kontynuacja książki „Mów mi Majkel”. Jest to swoisty dziennik kota Majkela, który opisuje nie tylko swoje zwariowane przygody, ale też perypetie swoich kocich braci i całej ludzkiej rodziny.
Opowiadane przez Majkela historyjki i zdarzenia są autentyczne i wciąż tworzą się nowe. Majkel jest jak najbardziej prawdziwy i zaprasza wszystkich miłośników zwierząt – kochających zarówno koty, jak i psy – do lektury, która nie tylko przedstawia sytuacje pełne emocji i humoru, ale również chwile pełne wzruszenia i miłości do braci mniejszych.

„Zwierzęta w naszym życiu nie zjawiają się bez powodu: udzielają nam nauk o tym, jak zostać lepszym człowiekiem”.
Cesar Millian

W książce znajduje się duża porcja teorii, analiza społeczna, minibadanie własne i elementy autobiograficzne w temacie tej niezwykle ciekawej pozycji. Zachęcam do przeczytania tego, co mają do powiedzenia mądre i odważne kobiety na temat otaczającej nas rzeczywistości w łatwej i lekko przyswajalnej formie. 

Stosik utworów pokrytych kurzem zapomnienia, a teraz zebranych w zgrabną całość, oddaję czytelnikowi z uczuciem ulgi i satysfakcji.
Któż z nas nie liczył nocą zapatrzonych w nas gwiazd, trzepotów spłoszonego serca czy niekończących się minut tęsknoty? Kto nie tkał swojego tańca miłości i nie oddychał z nią tym samym powietrzem?
Zanurz się, czytelniku, w nieprzemijający świat miłości, przyczyny i skutku wszystkiego, co jest. 

"Krople oceanu" to krople oceanu życia Pauliny Kędziory… Jak uparte koło ratunkowe wciąż na powierzchnię wynurza się nadzieja, często w towarzystwie wiary i miłości. W chwilach, gdy życie odczuwa się wyjątkowo mocno, a uczucia nie mieszczą się już w sercu, wylewają się na papier, aby innym także nieść nadzieję. Słowa tomiku zapraszają do westchnienia zachwytu nad głębokim pięknem życia w każdym jego momencie, również – a może zwłaszcza – w tym najtrudniejszym. Są zachętą do przeżywania każdego dnia tak, jakby był jedynym i wyjątkowym – bo tak właśnie jest.

Paulina Kędziora - kobieta, żona, mama, miłośniczka życia. Uwielbia wgryzać się w ludzkie historie. Pochodzi z małej wsi na Lubelszczyźnie, gdzie kształtowała się jej wrażliwość i powstawały pierwsze wiersze. 

Książka "Bez końca" autorstwa Niny Kraus to poruszająca, momentami dramatyczna, a przede wszystkim bardzo ludzka i autentyczna opowieść o młodej dziewczynie, która postanawia uciec od wszystkiego, co znane i odnaleźć siebie gdzieś pomiędzy mapą a nieznanym.
Nina Kraus nie moralizuje, ale daje przestrzeń czytelnikowi do refleksji. Autorka świetnie buduje klimat miejsc — wszystko wydaje się tak rzeczywiste, że niemal czujemy zapach kawy i piach pod stopami.
To idealna propozycja dla czytelników, którzy poszukują na kartach literatury czegoś pięknego i lekkiego zarazem. To ciepła, optymistyczna powieść, która przypomina, że prawdziwej zmianie często towarzyszą odwaga i otwarte serce.
Dla każdego, kto choć raz poczuł się uwięziony w cudzych oczekiwaniach i wewnętrznej presji, ta książka może być jak kompas. Serdecznie polecam. - Jacek Porzycki, polonista, dla którego literatura to nie tylko książki, ale klucz do zrozumienia świata i siebie, wielbiciel ekfraz, działa na styku literatury, obrazu i audiowizualności

"Czy życie naprawdę jest pełne niespodzianek? Oczywiście. Jeśli tylko się na nie otworzymy, tak jak Julia. Młoda dziewczyna z małej polskiej miejscowości wyrusza w świat, a jej historia rozwija się w zawrotnym tempie, popychając ją do przekraczania własnych granic i nieustannego wychodzenia ze strefy komfortu. Im bliżej celu, tym większe wyzwania. Kolacja z multimilionerami w najbogatszej części świata, w sąsiedztwie prezydenta, przeprawa przez dziką dżunglę bez mapy, podejrzenie o przemyt kokainy? Tak. I znacznie więcej. Czy to możliwe, że do tego doprowadziła ją pewna historia miłosna, której stała się udziałem? Przekonajmy się, czy bohaterka będzie miała siłę, by przezwyciężyć przeciwności losu, czy też podda się, a kosztem rezygnacji z mężczyzny odzyska spokój i bezpieczeństwo."

Nina Kraus – pasjonatka fotografii, podróży i nieustannego poszukiwania nowych wrażeń. Malarka. Mieszkała pod dwudziestoma pięcioma adresami w pięciu krajach. Prywatnie mama dwojga dzieci, którym nieustannie stara się poszerzać horyzonty i otwierać okno na świat. Debiut "Bez końca" jest wynikiem opowieści zakorzenionych w doświadczeniach. Autorka stosuje lekki styl literacki, który pozwala czytelnikowi oderwać się od prozy życia i wyruszyć w wielką podróż. 

„Raj” to przejmująca, bezkompromisowa opowieść o przekraczaniu granicy – między życiem a śmiercią, świadomością a odrętwieniem, piekłem codzienności a pozornym spokojem azylu. Narrator trafia do miejsca, które nazywa Edenem: przestrzeni pełnej Aniołów, czeladników i ambrozji, gdzie ból zostaje uśpiony, a czas płynie inaczej. To, co miało być końcem, okazuje się początkiem konfrontacji z samym sobą.
Autor prowadzi czytelnika przez intymny zapis doświadczenia kryzysu psychicznego, próby samobójczej, hospitalizacji i żałoby – ale robi to językiem poetyckim, nasyconym symbolami, paradoksami i brutalną szczerością. Raj nie jest tu miejscem zbawienia, lecz stanem zawieszenia: bezpiecznym i jednocześnie niepokojącym, pełnym empatii oraz ciszy, pod której ciężarem rodzą się najtrudniejsze pytania.
To książka o wspólnocie ludzi pękniętych, o relacjach budowanych w cieniu cierpienia, o miłości, która potrafi ocalić, ale i zniszczyć. O dorastaniu przyspieszonym przez traumę i o próbie oswojenia śmierci, która nie odchodzi, lecz uczy, jak żyć dalej.
„Raj” nie daje prostych odpowiedzi i nie oferuje łatwej nadziei. Jest literackim świadectwem walki – z obojętnością, z bólem, z samym sobą. To książka dla tych, którzy nie boją się spojrzeć w głąb ciemności, by odnaleźć w niej choćby niewielkie światło.

Bruno Wolański (21 l.). Pochodzi z Krakowa. Utwór "Raj" to jego debiut literacki. Choć jego literatura narodziła się w cieniu i mroku, wierzy, że dla niektórych stanie się światłem.

Futurystyczny mieszkaniec i władca Układu Słonecznego – „Homo Solaris” to więcej niż ulepszony model „homo sapiens”. To gatunek nadinteligentnych, długowiecznych, kosmicznych istot, będących odwzorowaniem opisywanych od tysiącleci przez Ziemian bogów i bóstw.
Ziemski szowinista, przedstawiciel „homo sapiens” przez następne wieki będzie eksplorował ciała Układu Słonecznego, a nawet sąsiedztwo najbliższych gwiazd, by wciąż i na nowo odkrywać, że piękniejszego i lepszego świata dla niego poza Ziemią nie ma. Alternatywnego do Ziemi świata też nie zbuduje. Pozaziemskie światy należeć będą właśnie do „Homo Solaris”. Ta książka wiele wyjaśnia.
Romantyczno-przygodowa akcja powieści osnuta jest wokół idei kosmicznych podróży po planecie Ziemia. Są tu m.in. śmiałe projekty eskapad po dziewiczych i ekstremalnie niedostępnych rejonach Ziemi na pokładach superkomfortowych, nowoczesnych kosmicznych pojazdów. W pełni ekologicznych, sterowanych sztuczną inteligencją.
Monika, wielbicielka przygód i sportowego życia, ze wszystkich sił stara się udowodnić ojcu, byłemu pracownikowi NASA, że jest od niego lepsza. Pozostaje z ojcem w burzliwym konflikcie. Spotkanie z młodym uzdolnionym konstruktorem i wynalazcą całkowicie odmienia jej życie. Obydwoje doznają rozkoszy pierwszej miłości w pionierskiej podróży dookoła świata trasą południkową z zaliczeniem obu biegunów geograficznych.

Marian Gola – astronom z wykształcenia, naukowiec i informatyk z zawodu. Studiował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu i na Uniwersytecie Warszawskim. Wieloletni pracownik Centrum Badań Kosmicznych PAN. Specjalista technik satelitarnych i badacz m.in. jonosfery polarnej i owalu zorzowego. Działacz Polskiego Towarzystwa Astronautycznego. Przez kilka kadencji sekretarz generalny PTA. W latach 1999–2002 redaktor naczelny kwartalnika „Astronautyka”. Podróżnik i publicysta. Pracował też w sektorze IT centrali dużego banku.

Słońce wzbija się wysoko nad toskańską winnicą.
W powietrzu unosi się zapach wszystkich owoców Sangiovese. 
Sok słodkich wiśni leniwie spływa po naszych rozpalonych myślą ciałach.
W oddali słychać jedynie ciche kacze kwakanie.
I tylko my w cieniu młodej winorośli lekko trwamy – w swych ramionach zaplątani, myśląc, czy ten dreszcz na naszej skórze to wciąż wiatru lekki powiew, czy spragniona obietnica smaku nocy letnich. 

Wraz z dwoma młodymi adeptami inżynierii chemicznej, piękną Ewą oraz niepokornym Tomkiem z polskiego oddziału firmy przybywa na Cypr, gdzie czekają go nie tylko techniczne wyzwania, ale przede wszystkim zostaje wciągnięty w bezwzględną rywalizację dwóch zagorzałych przeciwników – braci Katsaros. Michael wie, że nawet najmniejsze uchybienie w wykonywanych czynnościach może spowodować totalną zagładę wyspy.